Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2015/3426 K.2015/8128

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1.Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2.Davacı, davalı iş yerinde örgü bölümünde vardiya amiri olarak 20.03.2012 tarihine kadar aralıksız çalıştığını, davalı işverence istifaya zorlandığını, istifa ettiremeyince kendisinin hazırladığı ve sorgusuz sualsiz imzalanmasını istediği evrakları imzalamayınca haklı neden gösterilmeksizin iş akdine son verildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, ulusal bayram, genel tatil, hafta tatili, ödenmeyen ücret alacağı ve yıllık izin ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davacının işi kendisinin bıraktığını ve 22.03.2012, 23.03.2012, 24.03.2012 tarihlerinde devamsızlık yaptığını ve hakkında tutanaklar tutulduğunu davacının iş akdine devamsızlık nedeni ile haklı olarak son verildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davacının başka bir yerde iş bulması nedeni ile kendi isteği ile işten ayrıldığı, buna ilişkin devamsızlık tutanakları tutulduğu, davacıya noter aracılığı ile dön ihtarı yapıldığı, ihtarnamenin davacıya tebliğ edildiği, davacının işe dönmediği gerekçesiyle kıdem ve ihbar tazminatı talep edemeyeceği belirtilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, iş akdinin işveren tarafından yapılan feshinin haklı olup olmadığı, işçinin kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanıp kazanmadığı noktasındadır.

Dosya kapsamında dinlenen davacı tanıklarından A..

Ç.. “ davalı iş veren daha düşük ücretle çalıştırmak üzere işçi buldu, bizden işi bırakmamızı istediler, bize belge imzalatmak istediler, biz işten ayrılmadık, belge imzalamadık, bu sebeple bize fazla mesai yaptırdılar, ben makinacıydım, ancak bana bu işim dışında hamallık yaptırıyorlardı, davacı vardiya amiri olmasına rağmen ona da aynı şekilde davranıyorlardı, buna rağmen biz çalışmaya devam ettiğimiz için işimize son verdiler,”, M.. Ç..

“2012 yılının mart ayında işten çıkarıldık, davalı iş veren daha düşük ücretle çalıştırmak üzere işçi buldular, bize yükleme işi de yaptırmaya başlamışlardı, bize belge imzalatmak istediler, biz işten ayrılmadık, belge imzalamadık, bu sebeple bizi işten çıkardılar”, Y.. S.. “davalı iş veren daha düşük ücretle çalıştırmak üzere işçi buldular, bu sebeple bizi işten çıkardılar”, şeklinde beyanda bulunmuşlardır.

Davacı iddiası ile örtüşen ve birbiri ile tutarlı davacı tanık beyanları, davacının 20.03.2012 tarihinde işten çıkarıldığını iddia etmesi karşısında davalı işverence bu tarihten daha sonraki tarihlerde devamsızlık tutanakları tutulmuş olmasının etkili olmadığı, hizmet döküm cetvelinde 2012 Mart ayında 19 gün prim ödemesi gözükmesi,

işverence işçinin iş akdinin devamsızlık nedeni ile haklı nedenle feshedildiği iddia edilmesine rağmen işten çıkış bildirgesinde işten çıkış sebebinin istifa olarak bildirilerek çelişki yaratılması ayrıca aynı iş yerinde çalışan ve aynı tarihlerde, aynı iddialarla dava açarak mahkemelerince işverence haksız fesih yapıldığı gerekçesi ile kıdem ve ihbar tazminatının kabulüne karar verilen emsal işçi dosyalarının Dairemizce temyiz incelemesinden geçtiği ve bu dosyalardan 2014 /3548 E. sayılı dosyanın onanmış olması,

2014/ 3487 E. sayılı dosyada ise fesih konusunun bozma sebebi yapılmamış olması ve tüm dosya kapsamına göre iş akdinin işverence haksız feshedildiği anlaşıldığından davacının kıdem ve ihbar tazminatı talebinin kabulü gerekirken yanılgılı değerlendirme ile reddi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

O halde davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.