Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2015/34396 K.2016/3540

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı, davalı işyerinde aşçıbaşı olarak çalıştığını ve ödenmeyen fazla çalışma alacaklarının hüküm altına alınmasını istemiştir.

Davalı, tüm haklarının ödendiğini hiçbir alacağı olmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, bozmadan önce davanın kabulüne karar verilmiş ve bu karar Dairemiz 07/07/2014 tarih ve 2014/7060 E - 2014/15414 K. sayılı ilamı ile " bilirkişi, dosyaya sunulan "memorandum" isimli belgedeki yemek saatinin yarım saat olduğu yolundaki beyanı yanlış yorumlayarak tüm ara dinlenmesinin yarım saat olarak kabul etmiştir. Oysa ki, bu beyanla kast edilen, her yemek molasının yarım saat olduğudur.

Bilirkişinin 13.11.2011 tarihinden sonrası için yaptığı hesaplamalar hatalıdır. Dosya içinde davacının kullandığı serbest zamana dair izin kullandığına dair belgeler sunulmaktadır. Yasa gereği, iş veren fazla mesailerin karşılığını ücret olarak verebileceği gibi serbest zaman da kullandırabilir.

Bu durumda serbest zaman ya da alacak izni gibi kavramlarla fazla mesai karşılığı olarak kullandırılan sürelerin de fazla mesai hesabında dikkate alınması ve yapılan fazla mesainin %50 zamlı olarak kullandırılacak izinlerde mahsup edilerek sonuca varılmalıdır.Ayrıca davacının başaşçı olması nedeniyle 2012 yılı Ocak-Mayıs aylarını kapsayacak şekilde kendi imzasını düzenleyen puantaj sunulmuştur.

Belgenin incelemesinde, davacının yaptığı fazla mesai karşılığı “0” olarak gözükmektedir. Davacının imzası ile tutulan bu tutanak davacıyı bağlar ve bu aylar yönünden fazla mesai tahakkuku mümkün değildir. Davalının temyiz dilekçesi ekinde sunduğu tutanaklardan işyerinde 2012 yılında birden çok yapılmış Bölge Çalışma Müdürlüğü teftişleri olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece, ilgili raporlar getirtilip tüm delillerle birlikte değerlendirilerek bir karar verilmesi gerekmektedir.

Dosyaya sunulan bordrolarda ve ibranamelerde yapılan ödemelerin ne amaçla yapıldığı anlaşılamamıştır gerekçesiyle hiç dikkate alınmaması, davalının mükerrer ödeme yapmasına sebebiyet verilmiştir.

Yapılacak iş, taraflardan bu ödemelerin ne için yapıldığı açıklattırılmak ve ilgili alacaklardan mahsubu ile sonuca gidilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmasının hatalı olduğu" gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozma kararına uyularak yeniden yapılan yargılama ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da açıkça vurgulandığı üzere, bir mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda mahkeme yönünden o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine bozma kararında açıklanan hukuki esaslar çerçevesinde hüküm kurmak yükümlülüğü doğar.

Somut olayda, 31.07.2012 tarihli ibranamede diğer alacaklar adı altında 192,50 TL ödeme yapılmıştır. Mahkemece uyulan bozma kararında taraflardan diğer alacaklar adı altında yapılan ödemenin neye ilişkin olduğu açıklattırılarak sonuca gidilmesi gerektiği halde bozma kararı gereğinin yerine getirilmemesi isabetsiz olmuştur. "Diğer alacaklar" adı altında yapılan ödemenin taraf vekillerine açıklattırılarak sonuca gidilmesi gerekmektedir..

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.