Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2015/3514 K.2015/6063

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, Davalı işyerinde 23/02/1976-14/03/2011 tarihleri arasında davalı idarenin alt işverenlerinde aralıksız olarak işçi olarak çalıştığını, iş akdini emeklilik nedeniyle feshettiğini, 2006-2009 yılları arasındaki yıllık izinlerinin tam olarak kullandırılmadığını iddia ederek yıllık izin ücreti alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan müstesna olacağı belirtilmiştir.

Somut olayda davalı İl Özel İdaresi harçtan muaf olmamasına rağmen, harçla sorumlu tutulmamış olması hatalı olmuştur. Harç konusu kamu düzenine ilişkin olup re'sen gözetileceğinden temyiz edenin sıfatına bakılmaksızın karar bozulmalıdır. Ancak bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.