Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2015/35834 K.2015/19711

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı Bakanlık vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı Bakanlık vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı, iş akdini emeklilik haklı nedeniyle feshettiğini bildirerek kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödenmesini talep etmiştir.

Davalı, Bakanlık vekili davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece kıdem tazminatı yıllık izin talebinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı Bakanlık’ın 392 sayılı Harçlar Yasası hükümlerine göre harçtan muaf olmasına rağmen, bakiye karar harcının davalı Bakanlıktan alınmasına ve davacının peşin yatırdığı harcın yargılama giderlerine katılarak davalı Bakanlığın harçla sorumlu tutulmuş olması,

Ayrıca Mahkemece reddedilen alacak miktarı üzerinden kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilmemiş olması,

Öte yandan davacının işten ayrılış bildirgesinin 24.12.2010 tarihinde “22- diğer nedenler” olarak bildirilmiş olması ve davacının yaşlılık aylığının 01.01.2011 tarihinde bağlanmış olması karşısında davacının emeklilik nedeniyle ayrılmak istediğinin işverene bildirilmediği bu nedenle kıdem tazminatının faiz başlangıcının temerrüt tarihi olması gerektiği hususu gözden kaçırılarak emeklilik tarihinden itibaren faizi ile tahsiline karar verilmiş olması hatalı olup bozma sebebi ise de, tüm bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden karar bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.