Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2015/38233 K.2016/357

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, ilave tediye ücreti ile fazla çalışma ücreti, yıllık izin ücreti ve genel tatil ücretinin hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece fazla çalışma ücreti, yıllık izin ücreti ve ulusal bayram genel tatil ücretinin reddi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamına göre; davacı tarafça HMK 107. maddesine göre belirsiz alacak davası açılmış olmakla ilave tediye ücretine dava tarihinden itibaren faiz işletilmesi gerekirken dava dilekçesinde belirtilen tutara dava tarihinden faiz işletilip miktar artırım dilekçesinde belirtilen tutara dilekçe tarihinden itibaren faiz işletilmesi ve karar tarihi 02.09.2015 tarihi olduğu halde mahkemece karar başlığında 03.09.2015 tarihinin karar tarihi olarak gösterilmiş olması hatalı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.