Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2015/38671 K.2015/26141

Taraflar arasındaki dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi süresi içinde davalı vekili tarafından istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 22.12.2015 Salı günü belirlenen saatte temyiz eden davalı ... vekili Av... geldi. Davacı adına gelen olmadı. Gelenin huzuru ile duruşmaya başlandı. Duruşmada hazır bulunan tarafın sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyadaki belgeler incelendi. Gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bentlerinlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, müvekkilinin davalı firmada 20.07.2006-07.07.2014 tarihleri arasında oto kaportacı kalifiye İşçi olarak çalıştığını, müvekkilinin 07.07.2014 tarihli noter ihtarnamesi ile talep ettiği haklarının ödenmemesi, amirleri tarafından sistematik biçimde uygulanan mobbing, çalışma yerinin sağlıklı, güvenli olmaması nedeniyle tehdit altında çalışmak zorunda kalmış olması sebebiyle iş akdini haklı olarak feshettiğini, müvekkilinin pazar hariç normal çalışma saatlerinin hafta içi 08:30-18:00 arası, iki haftada bir cumartesi günleri ise 08:30-17:00 arası olmasına rağmen bu sürelerin üzerinde çalıştığını,

fazla çalışma ücretlerinin ve ulusal bayram ve genel tatil günlerinde de çalıştırılmasına rağmen bu ücretlerinin de ödenmediğini, yıllık izinlerinin kullandırılmadığını iddia ederek kıdem tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının haksız ve yersiz taleplerinin 5 yıllık zaman aşımına uğradığını, davacıya fazla çalışma, genel tatil ve hafta tatili çalışmaları karşılığında izin kullandırıldığını, davacının fazla çalışma ücreti alacağının bulunmadığını, davacının çalışma süresi boyunca hak ettiği 110 günlük yıllık iznin 79 günlük iznin kullandırıldığını, kalan bakiye 31 günlük iznin ücretinin ise iş akdinin feshinden sonra maaş hesabına ödendiğini, ayrıca davacının son ay çalışmasına ait bakiye maaş alacağının da yıllık izin ücreti ile birlikte toplam 1.734,05 TL’nin 17.07.2014 tarihinde davacının maaş hesabına ödendiğin,

davacının bu hususlarda bir alacağının bulunmadığını, müvekkili şirketteki ustabaşı ve amirlerin hiçbir zaman davacıya ve diğer çalışanlara kötü muamelede bulunmadığını, aksine davacının kendisini işten attırarak tazminat almak için son dönemlerde çalışma ortamında olumsuzluklar oluşturarak işini aksattığını beyanla davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının iş sözleşmesini feshinin ödenmeyen ücret alacakları nedeni ile haklı nedene dayandığı, kıdem tazminatına hak kazandığı ayrıca bilirkişi raporunda hesap edilen alacaklarının bulunduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Fazla mesai ücreti ihtilaflıdır.

Davacı lehine tanık anlatımlarına göre hesap edilen fazla mesai ücreti hüküm altına alınmış ise de, davalı vekili bilirkişi raporunun ibrazından sonra sunduğu rapora itiraz dilekçesinde davacıya yaptığı fazla mesailer karşılığı izin (serbest zaman) kullandırıldığını savunmuş ve bu hususun değerlendirilmesi gerektiğini belirtmiştir. Mahkemece bu itiraz üzerinde durulmamıştır. Davacıya atfen imza bulunan alt kısmında el yazısı ile parantez içinde “FÇ” yazılı belgeler gösterilerek davacıdan diyecekleri sorulmalı ve sonucuna göre bunların fazla mesai karşılığı izin (serbest zaman) kullanım belgeleri olduğu anlaşılırsa ait olduğu aya ait fazla mesai süresinden düşülmelidir.

3-Davacı vekili mahkemenin ara kararı üzerine kıdem tazminatı miktarını 25.12.2014 tarihli dilekçesinde belirlerken giydirilmiş ücretin tespitinde aylık çıplak ücrete eklenmesi gereken yemek ücretinin günlük 4,29 TL olduğunu beyan ve kabul ettiği halde talep aşılarak 4.71 TL yemek ücreti eklenmesi hatalı olmuştur.

O halde davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.