KÜNYE
7. Hukuk Dairesi 2015/3893 E., 2015/6772 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Nisan 2015
- Mahkemesi
- İzmir 5. İş Mahkemesi
- Tarihi
- 19/12/2013
- Numarası
- 2013/380-2013/796
Karar Metni
250 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,
2-Davacı vekili, taraflar arasındaki iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haklı sebebe dayanmaksızın feshedildiğini belirterek bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı vekili,davacının istifa ettiğini ve işverenden herhangi bir alacağı bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Borcu sona erdiren nitelikteki ödeme belgeleri davanın her aşamasında ileri sürülebilir. Davalı vekilinin bilirkişi raporuna karşı sunmuş olduğu itiraz dilekçesi ekinde ödeme belgesi ve ibraname sunmuş olduğu anlaşılmaktadır. Söz konusu belgeler hakkında Mahkemece bir inceleme yapılmaksızın davayı uzatacak mahiyette talep olduğundan bahisle ilgili belgelerin incelenmesi ve bilirkişiden ek rapor alınmasına dair davalı talebi reddedilmiştir.
Belgeler incelendiğinde davacı imzasının yer aldığı ve miktar içerdiği anlaşılmaktadır. Mahkemece yapılacak iş söz konusu belgelerin sıhhatini araştırıp sonuca göre ilk çalışma döneminin tasfiye edilip edilmediği, tasfiye kabul edilemeyecek ise belirtilen tutarın davacıya ödendiğinin anlaşılması halinde mahsup hususunu değerlendirmek ve gerekirse bilirkişiden ek rapor alınarak çıkacak sonuca göre bir karar vermektir. Eksik araştırma ile karar verilmesi hatalıdır.
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2015/3893, K. 2015/6772, 9 Nisan 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama