Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2015/40050 K.2016/5101

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekilince istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

İş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haklı ve geçerli bir neden olmaksızın 31.03.2015 tarihinde sözlü olarak feshedildiğini ve işten çıkış kodunun 04 olarak SGK'ya bildirildiğini, 07.04.2015 tarihinde ikale yapılmış gibi gösterilerek kötü niyetle dava açmasının engellenmeye çalışıldığını, tazminat haklarının da ödenmediğini belirten davacı işçi, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının iş akdinin ..... İl Emniyet Müdürlüğünün 25.03.2015 tarihli yazısına istinaden haklı nedenle feshedildiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tarafların duruşmadaki beyanından, ek belgelerden ve özellikle 27.03.2015 tarihli ve 05494 sayılı ..... Valiliği İl Emniyet Müdürlüğünün davalı şirkete gönderdiği yazıdan anlaşıldığı gibi 6 günlük süre içerisinde iş akdinin feshedildiği hususunun sabit olduğu davacının yaptığı işin ehliyetli sürücü olmasını gerektirdiği oysa alkollü olarak araç kullanmak nedeniyle ehliyetinin zabıtaca 6 ay süre ile geri alındığı, davacının bu davranışının sonucunda işverence yapılan feshin geçerli nedene dayandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 20/2 maddesi uyarınca “feshin geçerli bir sebebe dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir”. İşçi fesihte sebep gösterilmediği veya gösterilen sebebin geçerli olmadığı iddiasında bulunacaktır. İspat yükü ise işverendedir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia etmesi durumunda, bu iddiasını ispatla yükümlüdür (m. 20/f.2). İşçinin feshin başka bir sebebe dayandığını iddia etmesi ve bunu ispatlaması, işverenin geçerli fesihle ispat yükünü ortadan kaldırmaz.

Gerek işverenin geçerli sebebin varlığı gerekse işverenin gösterdiği sebep dışında bir sebeple dayandığı ileri sürülmesi durumunda bu vakıalar bir hukuki işlem olmadığından takdiri delillerle ispatı mümkündür.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 19. maddesi uyarınca aynı yasanın 18. maddesi kapsamında kalan işçinin iş sözleşmesinin geçerli nedenle feshetmek isteyen işveren, fesih bildirimini yazılı olarak yapmak ve fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde belirtmek zorundadır. Yazılı fesih bildiriminin de, fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde içermesi zorunludur. 4857 sayılı İş Kanunu’nun 19’uncu maddesinde öngörülen yazılı şekil şartına uymamak feshi geçersiz kılar. Yazılı fesih bildiriminde, fesih açık ve kesin sebebinin gösterilmemesi, İş Kanunu’nun 20’nci maddesi anlamında feshin geçersizliği sonucunu doğurur.

Keza aynı Kanunu’nun 19’uncu maddesine göre: “Hakkındaki iddialara karşı savunmasını almadan bir işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesi, o işçi¬nin davranışına veya verimi ile ilgili nedenlerle feshedilemez. Ancak, iş¬verenin 25’inci maddenin (II) numaralı bendi şartlarına uygun fesih hakkı saklıdır”. Bu hükümle, işçinin savunmasının alınması, işçinin davranışı veya verimi ile ilgili nedenlerle iş sözleşmesinin feshi için bir şart olarak öngörülmüş ve salt işçinin savunmamasının alınmamasının tek başına, süreli feshin geçersizliği sonucunu doğuracağı ifade edilmiştir. Fesih bildirimiyle birlikte veya fesihten sonra savunma istenmesi feshi geçersiz kılar.

Somut olayda davacının iş sözleşmesinin 31.03.2015 tarihinde feshedildiğinin işverence sigortaya gönderilen yazıdan anlaşıldığı ve yazılı fesih bildirimi bulunmadığı, ayrıca işverence davacıya sözlü fesih sonrasında ikale teklif edildiğinin tanık beyanlarıyla sabit olduğu ve 07.04.2015 tarihli "İkale Protokolü" başlıklı belgede davacıya kıdem ve ihbar tazminatı tutarının avans borcu düşülerek 11,553,71 TL olarak ödendiği ibaresi mevcuttur. Bu yazılardan sonra SGK ya 09.04.2015 tarihinde İAB verildiği ve fesih kodunun 04 olarak gösterildiği, işverenin kendi bildirimiyle bağlı olduğu, fesih 31.03.2015 te yapıldığından bu tarihten sonra yapılan anlaşmaların ikale olarak nitelendirilemeyeceği bu nedenle davanın kabulüne karar verilmek gerekirken yazılı gerekçe ile reddi isabetsiz olmuştur.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.