Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2015/414 K.2015/25731

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı üniversitenin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacı, davalılardan ... Üniversitesi .... Hastanesinde değişik alt işverenler nezdinde temizlik personeli olarak çalışırken emekli olarak ayrıldığını belirterek hak etmiş olduğu kıdem tazminatının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı ..., kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini, davacının, ihale ile iş alan yüklenici firma işçisi olduğunu, davacı ile kendileri arasında işçi-işveren ilişkisi bulunmadığını, işçilik haklarından sorumluluğunun yüklenici firmaya ait olduğunu beyan etmiş, diğer davalı ise davacı ile belirli süreli iş sözleşmesi imzaladıklarını, davacının emeklilik sebebi ile işten ayrıldığını, davalı Üniversitenin asıl işveren olduğunu, kendilerinin davacının çalıştığı dönemle sınırlı olmak üzere sorumluluklarının bulunduğunu, tüm sürelerden sorumlu tutulamayacaklarını belirtmiş ve her iki davalı da davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalılar arasında asıl-alt işveren ilişkisi olduğu ve davalıların, davacının kıdem tazminatından müştereken ve müteselsilen sorumluluklarının bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda, 392 sayılı Harçlar Kanunu’nun 13/J maddesi uyarınca davalı Üniversite harçtan muaf olmasına rağmen, harca mahkûm edilmesi hatalı olup bozma nedeni ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden karar bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.