Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2015/41557 K.2016/19755

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı işyerinde 01.03.2003 tarihinden iş aktinin haksız feshedildiği 20.09.2014 tarihine kadar kesintisiz çalıştığını, en son aylık net 1.195,30 TL ücret aldığını, 2014 yılı Nisan, Mayıs, Haziran, Temmuz, Ağustos ve Eylül aylarında eksik ücret ödendiğini, yıllık izinlerinin kullandırılmadığını ve ücretinin de ödenmediğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ve eksik ödenen ücret alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalı ise davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu uyarınca davanın kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında davacının kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin yönünden hesaplamaya esas alınan hizmet süresi çekişmelidir.

Davacıya ait hizmet döküm cetveli incelendiğinde; 01.04.2003 - 15.08.2003; 04.11.2003 - 31.12.2003; 18.02.2004 - 12.07.2004; 08.07.2005 - 31.12.2005; 23.01.2006 - 23.03.2006; 22.05.2006 - 14.06.2007; 01.10.2011 - 31.5.2012; 12.06.2012 - 31.07.2012; 20.09.2012 - 31.12.2012; 04.01.2013 - 28.02.2013 ve 03.04.2013 - 30.09.2014 tarihleri arasında davalı ...'den hizmet alımı suretiyle iş yüklenen ihbar olunan alt işverenler bünyesinde çalıştığı görülmüştür.

Her ne kadar davacı, çalışmasının kesintisiz olduğunu iddia etmiş ise de bu iddiasını ispatlar mahiyette delil sunmamıştır.

O halde davacının hizmet döküm cetvelinde belirtilen tarihler arasında çalıştığı kabul edilerek ve 30.09.2014 tarihinde iş sözleşmesinin haksız feshedildiği de sabit olduğundan kayıtlarında çalışma süresi toplamı esas alınarak hizmet süresinin belirlenmesi gerekmektedir. Ayrıca davacının değişen alt işverenler arasındaki çıkış ve işe giriş tarihleri ve iş aktinin haksız olarak feshedildiği 30.09.2014 tarihi esas alındığında kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin alacağı yönünden 10 yıllık zamanaşımı süresi de dolmamıştır.

Buna rağmen hükme esas alınan bilirkişi raporunda kıdem tazminatı ile yıllık izin alacağı yönünden davacının zamanaşımına uğramayan 08.07.2005 tarihinden 14.06.2007 tarihine kadar ve 01.10.2011 tarihinden 30.09.2014 tarihine kadarki sürenin; ihbar tazminatı hesabında ise son çalışma dönemi olan 01.10.2011-30.09.2014 tarih aralığının gözönüne alınarak hesaplama yapılması ve mahkemece bu hatalı hesaplamanın hükme esas alınması doğru olmamıştır.

Mahkemece yapılacak iş, davacının aynı işyerinde değişen taşeronlar bünyesindeki kesintili çalışmaları toplamı esas alınarak ve yine zamanaşımı söz konusu olmadığından tespit edilen tüm hizmet süresi üzerinden kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin alacağı hesaplanıp hüküm altına alınmalıdır.

Mahkemece bu yön gözetilmeksizin yanılgılı değerlendirme ile hatalı bilirkişi raporu esas alınarak söz konusu alacakların eksik belirlenmesi bozmayı gerektirmiştir.

3-Taraflar arasında yıllık izin alacağı uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda ihbar olunan son alt işveren tarafından sunulan özlük dosyasında davacının 40 gün izin kullandığına dair yıllık izin formları ve yıllık izin defteri sunulduğu görülmüştür.

Buna rağmen bu formlar ve izin defterinde kullanıldığı anlaşılan yıllık izin süresinin toplam izin süresinden mahsup edilerek bakiye izin alacağı ücretinin hüküm altına alınması gerekirken eksik değerlendirme ile yıllık izin alacağının kabulü de bozmayı gerektirmiştir.

O halde taraf vekillerinin bu yönlere ilişkin temyiz nedenleri yerinde olup karar belirtilen nedenlerle bozulmalıdır.