Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2015/42014 K.2016/6739

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda; hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiş ise de; HUMK'nun 438.maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, davacının davalı ....'ne ait işyerinde çalıştığını, bu şirketinin 2009 yılında diğer davalı şirkete devredildiğini, davacının iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini fazla mesai yaptığını, hafta tatilleri ile milli bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını, yıllık izinlerini kullanmadığını iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı .... vekili, diğer davalı şirket ile aralarında hukuki ve fiili bağ bulunmadığını, davalı şirkette çalışan davacının diğer işçilerle birlikte topluca işi bıraktığını, bu nedenle kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanmadığını, fazla mesai yapmadığını, dini bayramlarda çalışılmadığını, yıllık izinlerini kullandığını beyanla davanın reddini istemiş; davalı .... temsilcisi ise davacının davalı şirkette çalışması olmadığından davanın husumetten reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iş sözleşmesinin kıdem ve ihbar tazminatı ödenmesini gerektirecek şekilde feshedildiği, davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, fazla mesai yaptığı, milli bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hesaplamalara esas aylık ücret ihtilaflıdır.

Davacı vekili davacının fesih tarihindeki net ücretinin 1100,00 TL olduğunu iddia etmiş; mahkemece bilirkişi raporundaki tespitler doğrultusunda Çevre ve Şehircilik Bakanlığı tarafından ağır vasıta şoförü için bildirilen saat ücretine göre davacının talebi ile bağlı kalınarak net 1100,00 TL aldığı kabul edilmiştir. Davacı tanıkları davacının mikser operatörü olduğunu beyan etmişlerdir. Bilirkişi ise de ağır vasıta şoförü için belirlenen saat ücretini esas almıştır. Üstelik bu birim fiyatları dosya içinde yoktur. Bu itibarla davacının yaptığı iş tam olarak tespit edildikten sonra bakanlık birim fiyatları dosya içine alınarak denetime elverişli olacak şekilde hesaplamalara esas ücret belirlenmeli ve işçilik alacakları da bu ücret üzerinden hesaplanmalıdır.

3-Mahkemece tanıklarının beyanlarına göre davacının haftada 18 saat fazla mesai yaptığı kabul edilmiş ise de, davacı ve davalı tanıkları çalışma düzenine ilişkin yaz ve kış ayrımı yaparak beyanda bulunmuşlardır. Bu hali ile yapılan işin niteliği dikkate alındığında yaz aylarında haftalık 18 saat fazla mesai yapıldığına ilişkin kabul dosya kapsamına uygundur.

Ancak gerek tanık anlatımları, gerekse yapılan işin mahiyeti dikkate alındığında kış ayları için de haftalık 18 saat üzerinden fazla mesai ücreti hesaplanması hatalı olmuştur. Bu itibarla iki taraf tanık beyanları ve mevsim şartları birlikte değerlendirilerek kış aylarında fazla mesai yapılıp yapılmadığı belirlenmelidir.

Nitekim aynı davalılara karşı başka bir işçi tarafından açılan davada mahkemenin verdiği karar, fazla mesai ücreti açısından 22. Hukuk Dairesi'nin 2014/21518 esas sayılı ilamı ile bu nedenle bozulmuştur.

4-Davacının hiç yıllık izin kullanmadığı kabul edilerek yıllık izin ücreti hüküm altına alınmıştır. Ancak davacı işçi fesihten önce yıllık izne çıkarıldığını, yıllık izinde iken hakkında devamsızlık tutanakları düzenlendiğini ve fesih yapıldığını ileri sürmüştür. Mahkemece davacıya bu beyanı açıklattırılarak feshin yıllık iznin kaçıncı gününde iken yapıldığı tespit edilmeli ve kullanılmadığı belirlenen 14 günlük süreden kullanıldığı belirlenecek sürenin mahsubu ile varsa bakiye yıllık izin alacağı hüküm altına alınmalıdır,

5-Davacı vekili ücret cinsinden (fazla mesai, hafta tatili, milli bayram ve genel tatil çalışma ücretleri) alacakların yasal faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir. Ücret alacaklarında 4857 sayılı İş Kanunu hükümlerine göre işletilmesi gereken faiz türü en yüksek banka mevduat faizi olduğundan “taleple bağlılık” ilkesi gereği ücret cinsinden alacaklara en yüksek banka mevduat faizini aşmamak üzere yasal faiz işletilmesi gerekirken doğrudan yasal faiz işletilmesi hatalı olmuştur.

6-Davalı ......” ünvanının “.....” şeklinde eksik yazılması da bozma nedenidir.

O halde davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.