KÜNYE
7. Hukuk Dairesi 2015/42415 E., 2016/10707 K.·Yargıtay İlamı
- Karar tarihi
- 12 Mayıs 2016
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
- Dava Türü
- Alacak
Karar Metni
312 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
1-Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,
2-Davacı davalı işyerinde fazla çalışma yaptığını iddia ederek fazla çalışma ücretinin tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı, davacının alacakların ödendiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece istek kısmen hüküm altına alınmış, taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizin ilamı ile özetle, “ Davacının delil olarak dayandığı dosyada mevcut işyeri araç takip formları ile vergi müfettişi denetimlerinde hazır olduğu günlerde nöbetlerde gece 24:00 dan sonra da çalışmasının devam ettiği açıkça anlaşılmasına rağmen nöbetçi olduğu günler açısından tanık beyanlarıyla sonuca gidilmesinin hatalı olduğu” gerekçesi ile bozulmuştur.
Mahkeme bozma kararına uymuş, bozma doğrultusunda bilirkişiden ek rapor alarak davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.
Davacı dava dilekçesi ile 10.000,00 TL fazla çalışma ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, mahkemece istenen miktarda alacağa hükmedilmiştir. Dolayısıyla davanın kabulüne karar verildiği halde kısmen kabulüne dair hüküm kurulduğunun belirtilmesi ve bu kabule göre avukatlık ücreti ile yargılama gideri hesaplanması hatalı olup, bozma nedenidir.
Ne var ki; bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2015/42415, K. 2016/10707, 12 Mayıs 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama