Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2015/43430 K.2016/2813

Davacı vekili, Dairemizin 23.06.2015 gün ve 2015/4162 - 12854 E.K. sayılı Düzelterek Onama kararının maddi hataya dayandığını ileri sürerek, maddi hatanın giderilmesi isteğinde bulunmuştur. Dairemiz kararında maddi hata yapıldığına dair dilekçede özetle; Mahkemece hüküm altına alınan ücret alacağı 4.600,00 TL iken düzelterek onamaya dair ilamda alacağın hataen '.600 TL' olarak gösterildiği belirtilmiştir.

Dosya ve eklerinin yeniden incelenmesinde; ... İş Mahkemesinin 26.06.2014 tarih 2012/652 – 2014/704 E – K sayılı kararının taraflarca temyiz edildiği, Dairemizce tarafların sair temyiz itirazları reddedilerek faizin işletilmesinde ve vekalet ücretinde yapılan hatalar bulunduğu tespit edilerek düzelterek onama kararı verildiği görülmüştür.

Yukarıda anılan Mahkeme kararında 4.600,00 TL işçilik ücreti alacağı hüküm altına alınmış ve bu hususta taraf temyizleri Dairemizce yerinde görülmemiş iken Dairemiz düzelterek onama kararında yazım hatası yapılarak işçilik ücreti alacağı '.600,00 TL' şeklinde hüküm yazıldığı anlaşılmıştır.Dairemizin anılan kararının maddi hataya dayandığı görülmekle ortadan kaldırılmalı tarafların 26.10.2014 tarihli mahkeme kararına yönelik temyiz itirazları yeniden incelenmelidir.

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalıların ve davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı dava dilekçesinde davalılardan ... Müdürlüğünün ihale ettiği ‘..... Ziyaret dm enh (33Kv/3/0AWG 30 km...) yapımı işinde (4.7.2011-20.10.2011 tarihleri arasında) işin ihalesini alan diğer davalı ... Müh.

Şti. nin onun da işi verdiği davalılar ... ve ... ’ın işçisi olarak çalıştığını; davacının çalıştığı dönem içinde diğer davacı arkadaşları ile birlikte 132 adet Galvaniz cıvatalı ve Galvanizli direğin nakliyatını, hafriyatını, betonunu, dolgusunu, alt ve üst montajını yapıp işi bitirdiklerini, müvekkilinin ve arkadaşlarının işi yapıp bitirmelerine rağmen işçilik alacaklarını bugüne kadar alamadıklarını; davacının iş tamamlanıncaya kadar şantiyede kaldığını, cumartesi ve pazar da dahil olmak üzere her gün sabah 06.00'da işe başlayıp akşam saat 19.00-20.00 ye kadar yoğun bir tempoda çalıştığını;

bu sektörde çalışanların bileceği gibi bu işin mesleki risk ve tehlikesinin çok yüksek olduğunu, son derece teknik bir iş olduğunu, dağın başında soğuk sıcak demeden şantiye koşullarında çalıştığını, şantiye işi olduğu için sabah 06.00-07.00 akşam 19.00-20.00 ye kadar devam eden hiç tatil yapmadan cumartesi, pazar dahil çalışıldığını, fazla mesai ve hafta tatil ücretinin ödenmediğini; müvekkilinin çalıştığı ... ilinde terör olaylarının çok sık yaşandığını, çalışma döneminde de arttığını, hiç kimsenin can güvenliği olmayan bir şehirde ve böyle bir işte çalışmak istemediğini, bu sebeple yevmiyenin yüksek olduğunu, bakiye alacağının olduğunu;

müvekkilinin alacağını defalarca istemesine rağmen alamadığını, bu sebeple ... Genel Müdürlüğüne 29.09.2011 tarihinde müracaatta bulunulduğunu.

4857 sayılı Kanunun 36/1 maddesi gereği ... ın sorumlu olduğunu; diğer davalılar arasında da 4857 sayılı Yasanın 2/6 maddesi gereği asıl işveren-alt işveren ilişkisi olduğundan işçilik alacaklarından davalıların müştereken ve müteselsilen sorumlu olduklarını beyanla ücret, fazla mesai ve hafta tatili alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanununun çeşitli hükümlerinde faiz konusunda düzenlemelere yer verilmiştir. Anılan Yasanın 34 üncü maddesinde, gününde ödemeyen ücretler için mevduata uygulanan en yüksek faizin uygulanacağı hükmü bulunmaktadır. Maddede sözü edilen ücret geniş anlamda ücret olup, çalışma karşılığı ücretler, ikramiye, pirim, jestiyon ve benzeri ödemelerin yanı sıra, çalışma, hafta tatili ile bayram ve genel tatil ücretleri de bu kapsama dahildir.

Ücret alacağının 1475 sayılı Yasa döneminde doğmuş olması durumunda, 10.06.2003 tarihine kadar yasal faiz, bu tarih sonrası ücretler bakımından ise bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faize karar verilmelidir. İşçinin faiz konusundaki talebini “yasal faiz” olarak adlandırmış olması 4857 sayılı Yasanın 34 üncü maddesinin uygulanmasına engel olmayıp, işçinin bu talebinin bahsi geçen özel faize yönelik olduğunun değerlendirilmesi gerekir.

Ücret alacağı bakımından faize hak kazanmak için kural olarak işveren temerrüde düşürülmelidir. Ancak, bireysel ya da toplu iş sözleşmesinde açıkça bir ödeme günü kararlaştırılmış ise, belirlenen ödeme tarihi sonrasında faiz işlemeye başlar.

Ücret alacağı için özel banka-kamu bankası ayrımı yapılmaksızın mevduata uygulanan en yüksek faiz oranının belirlenmesi gerekir. Yasada, “uygulanan en yüksek faiz” sözcüklerine yer verildiğinden, söz konusu faiz oranının uygulanıp uygulanmadığı mahkemece kendiliğinden denetlenmelidir. Bankaların belli dönemlerde ... Bankasına uygulayabileceklerini bildirdikleri faiz oranı fiilen uygulanmış olmadıkça ücret yönünden dikkate alınmamalıdır.

İşverenin dava tarihinden önce temerrüde düşürülmesi durumunda, istekle bağlı olarak temerrüt tarihinden itibaren faiz yürütülmelidir. Bunun dışında dava veya ıslah tarihlerinden itibaren talep edilen miktarlarla sınırlı olarak faize karar verilmelidir.

Davacı dava dilekçesinde ücret, fazla mesai ve hafta tatili alacakları için dava tarihinden en yüksek mevduat faiziyle davalılardan tahsilini talep etmiş, ıslah dilekçesinde ise alacaklarının davalılar 17.10.2011 tarihli ihtarname ile temerrüde düşürüldüklerinden davalı ... ’ten 28.10.2011, ...’tan 07.11.2011 ve ... Mühendislikten 29.10.2011 tarihinden, davalı ... ’tan ise 05.12.2011 tarihli dilekçesinin tebliğ tarihinden itibaren en yüksek mevduat faiziyle tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece davacının taleplerinin kabulüne karar verilmiş, ücret alacağının davalılar ... , ... Ltd. Şti., ... ve ...'den fazla mesai ve hafta tatili alacaklarının davalılar ... Ltd Şti, ... ve ...’den dava dilekçesiyle talep edilen kısımlar için dava tarihinden ıslah dilekçesiyle artırılan kısımlar içinse ıslah tarihinden itibaren en yüksek banka mevduat faiziyle tahsiline karar verilmiştir.

Somut olayda davalılar davacı vekilinin 17.10.2011 tarihli ihtarnamesiyle temerrüde düşürüldüğünden davacının talebi doğrultusunda temerrüt tarihinden itibaren faize karar verilmemiş oluşu hatalı olmuştur.

Ayrıca davacı dava dilekçesinde davalılardan ... Genel Müdürlüğünün ihale ettiği ‘..... Dm Ziyaret dm enh (33Kv/3/0AWG 30 km...) yapımı işinde (04.07.2011-20.10.2011 tarihleri arasında) işin ihalesini alan diğer davalı ... Müh. Şti. nin onun da işi verdiği davalılar ... ve ... ’ın işçisi olarak çalıştığını daha sonra ... ’ın 14.01.2011 tarihli sözleşme devir protokolüyle ... Mühendislik ile aralarındaki ... Ziyaret dm enh (33Kv/3/0AWG 30 km...) yapımı işine ait sözleşmeyi ... Mühendisliğe devrettiğini, dava açtığı tarihte bu devirden haberdar olmadığını belirterek HMK.'nun 124. maddesi gereği taraf değişikliği talep etmiş ve davasını ... ‘ a yöneltmiştir.

Mahkemece davanın ... yönün’den husumetten reddine karar verilmiş ancak karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 1.500,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı ...’a verilmesine karar verilmişse de davacının davalı ...’a karşı yanlış husumet yöneltmesinde ve ... açısından davanın husumetten reddine karar verilmesinde kusuru bulunmayıp davalı ... yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi de isabetsiz olup bozma nedenidir. Ne var ki bu yanlışlığın düzeltilmesi yargılama yapılmasını gerektirmediğinden karar bozulmamalı, düzelterek onanmalıdır.