Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2015/4410 K.2016/14935

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacı temyizi yönünden;

Somut olayda, dava dilekçesindeki nitelendirmeye göre dava belirsiz alacak davası olarak açılmış olup daha sonra verilen dilekçe ile dava türünün değiştirilmesine olanak bulunmamaktadır. Davacının talebi doğrultusunda hüküm altına alınan alacağın tamamına dava tarihinden itibaren faiz uygulanması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olmuştur.

Davanın belirsiz alacak davası olduğunun kabul edilmesinin diğer bir sonucu, dava dilekçesi sunulması ile alacağın tamamı bakımından zamanaşımının kesilmesi, artırım işlemine karşı ayrıca zamanaşımı def'inde bulunulamamasıdır. Dosya kapsamında, 04.12.2014 tarihli ek bilirkişi raporuna karşı davacı taraf 18.12.2014 tarihli yazılı beyan sunmuştur.

Beyan içeriğinde, ek raporda faizin uygulanma tarihi bakımından yapılan tespite itiraz açıkca belirtilmiş olmasına rağmen davalı tarafın ıslah dilekçesi sonrası ileri sürdüğü zamanaşımı def'i dolayısıyla bir kısım alacakların zamanaşımına uğradığı tespitine karşı açık itirazda bulunulmamıştır.

Ayrıca aynı dilekçesinin sonuç kısmında, ek raporda zamanaşımı def'inin kabulü sonrasında tespit edilmiş miktarlar talep miktarı olarak açıkca yazılmış olup bu durum davalı taraf için usuli kazanılmış hak oluşturmuştur. Bu nedenle, ek rapordaki bir miktar talebin zamanaşımına uğradığı şeklindeki hatalı tespit yönünde karar verilmiş olması bozma sebebi yapılmamıştır.

3-Davalı temyizi yönünden;

a) Somut olayda, davacının emekliliği hakettiğine dair belgeleri işverene ibraz ettiğini ispatlayacak bir belge bulunmadığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, kıdem tazminatına dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile fesih tarihinden itibaren faiz yürütülmesi hatalıdır.

b) Dosya kapsamından, davacının talep miktarının toplam 41.134,29 TL, hüküm altına alınan miktarın ise 22.952,78 TL olduğu, buna göre davanın kabul oranının %55,80 olmasına rağmen mahkemece daha yüksek oran üzerinden yargılama giderinden sorumluluğun hesaplanması; ayrıca davalı vekili lehine takdir edilecek vekalet ücreti bakımından esas alınacak olan, takdiri indirim miktarı hesaba katılmadığı haliyle reddedilmiş dava miktarı 15.276,93 TL olup bu miktarın % 12'si olan 1.833,23 TL davalı vekili lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken gerekçesiz olarak daha düşük miktara hükmedilmesi bozma sebebidir.

Ne var ki bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden karar bozulmamalı düzelterek onanmalıdır.