Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2015/44631 K.2016/83

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı, davalı işyerinde hizmetli-kapıcı olarak çalışırken iş akdinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiğinden bahisle kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını istemiştir.

Davalı, davacı ile yapılmış bir iş akdinin olmadığını davacıyı mahallinde lojmanda oturan görevlilerin kendi ceplerinden para ödeyerek çalıştırdıklarını, davacının Bakanlığın işçisi olarak kabul edilemeyeceğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının kesinleşen hizmet tespiti davası da dikkate alınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda, 392 sayılı Harçlar Kanunu’nun 13/J maddesi uyarınca davalı Bakanlık harçtan muaf olmasına rağmen başvuru harcının yargılama giderine katılarak harca mahkûm edilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden karar bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.