Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2015/4634 K.2015/7400

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, iş akdini fazla mesai ücretlerinin ödenmemesi, sigorta primlerinin eksik ödenmesi nedenleri ile haklı olarak feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile fazla mesai, yıllık izin, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davacının ilk çalışma döneminde kendi isteği ile iş akdini sona erdirdiğini ve işvereni ibra ettiğini, ikinci dönem çalışmasının borç para talebinin reddedilmesi nedeni ile işi terk etmesi nedeni ile sona erdiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacı tarafından iş akdinin feshinin haklı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı işçi aylık net 2.100,00 TL ücret aldığını iddia etmiş, davalı taraf davacının net 774,90 TL ücretle çalıştığını savunmuştur. Davacı tanıkları iddiayı doğrulamış, davalı tanıkları ücret konusunda beyanda bulunmamıştır. Mahkemece yapılan emsal ücret araştırması kapsamında benzerleri ... emsal ücreti aylık 978,60 TL olarak bildirmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının en son aylık net 2.100,00 TL ücret aldığı, kabul edilerek hesaplama yapılmıştır.

Her ne kadar davacı tanıkları iddiayı doğrulamış ise de emsal araştırması ile kabul arasında büyük fark vardır. Davacının alabileceği ücretin işçi sendikalarından da araştırılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olmuştur.

3-Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı fazla mesai yaptığını iddia etmiş, davalı ise fazla mesai yaptığında ücretinin ödendiğini savunmuştur. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda fazla mesai hesabı hatalıdır. Bilirkişi raporunda davacının haftanın 6 günü 02:00-12:00 saatleri arasında çalıştığını kabul etmesine rağmen günlük 12 saat üzerinden hesaplama yapmıştır.

Tüm dosya kapsamı ve tanık beyanları birlikte değerlendirildiğinde davacının son iki yıl haftanın 6 günü 02.00-12:00 saatleri arasında 1 saat ara dinlenmesi düşümü ile 9 saat çalışıp, haftalık 9 saat fazla mesai yaptığı, son iki yıl öncesinde ise 00:30-12:00 saatleri arasında 1,5 saat ara dinlenmesi düşümü sonucu 10 saat çalışıp, haftalık 15 saat fazla mesai yaptığı anlaşılmıştır.

Yanılgılı değerlendirme ve hatalı hesap yapan bilirkişi raporuna itibar edilerek fazla mesai talebi hakkında hüküm kurulması isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.