Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2015/5124 K.2016/16162

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, üst üste 3 hafta tatili çalışmasının ardından 4. hafta tatilinde de çalışması istenmesi üzerine işe gelmediğini, takip eden ilk iş günü olan 24.06.2013 Pazartesi günü işe başladığında kısım amiri ... tarafından çalıştırılmadığını ve işyerinden uzaklaştırılarak iş akdine son verildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı, ulusal bayram genel tatil, yıllık izin, hafta tatili, fazla mesai ücretleri alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davacının 24.06.2013 tarihinde yorgun olduğunu söylemesi üzerine başka bir bölümde görevlendirilebileceğinin belirtilmesine rağmen işyerini terk etmesi üzerine hakkında 24-25-26.06.2013 tarihlerinde tutulan devamsızlık tutanaklarına binaen 27.06.2013 tarihli noter tanzimli fesih bildirimi ile 4857 sayılı Yasanın 25/2-g maddesi uyarınca iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini beyanla davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Somut olayda, davacı, sabah 08:00'de fabrikada hazır olduğunu, 22:00'ye kadar günde 12 saat fiili çalışma yapmasına rağmen fazla mesai ücretinin ödenmediğini iddia etmiş, davalı ise davacının fazla mesai alacağının olmadığını savunmuştur.

Davacı tanıklarından ... beyanında işin bitiş saatlerinin 20:00 ile 01:00 arası değiştiğini, hafta tatili kullanmadıklarını, tanık ... de yılın 6 ayı haftanın 7 günü 08:00'den 20:00-23:00'e kadar, diğer 6 ay ise haftanın bir günü izin kullanarak saat 08:00-20:00 arasında çalıştıklarını söylemişlerdir. Fakat mahkemece fazla çalışma alacağına ilişkin davanın ispatlanamadığı kanaati ile talebin reddine karar verilmiştir.

Her ne kadar imzalı işe giriş çıkış kayıtlarından davacının 08:00-17:00 saatleri arasında çalıştığı tespit edilmişse de davacı tanıklarının somut ve birbiriyle tutarlı beyanları ile aksinin ispat edildiği anlaşılmaktadır. Yapılacak iş, mahkemece davacı tanıklarının davalı yanındaki çalışma tarihlerinin ... kayıtları ile belirlenerek beyanlarının bu dönemler için dikkate alınması suretiyle davacının fazla mesai ücreti alacağının hesaplanmasıdır.

Yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup bozma nedeni yapılmıştır.