Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2015/5407 K.2016/379

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacı, davalı işyerinde tank operatörü olarak çalışırken davalı tarafından Noter onaylı ihtarname gönderildiğini, ihtarname içeriğinde davacının 55 yaşını doldurması nedeniyle emekli olacağı, 25.08.2011-25.01.2012 tarihleri arası 22 haftalık ihbar önelini kullanacağını, TİS'in 12 /C gereğince" ihbar sürenizi toplu olarak kullanmayı yazılı olarak bildirmediğiniz takdirde günde 4 saat çalışacağı"., denilerek feshi ihbarda bulunulduğunu ve davacının iş akdinin 26 ocak 2012 tarihinde fiili olarak feshedildiğini, ancak işverenin davacı işçiye İş Kanununun 27.maddesinde ve TİS ‘in amir hükümlerine göre kullandırılması gereken iş arama izinlerinin kullandırılmayıp çalıştırıldığıdan bahisle iş arama izin alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı, davacının iş sözleşmesinin davalı şirket tarafından 24.05.2011 tarihli yazı ile 25 Ocak 2012 tarihinden geçerli olmak üzere feshedildiğini, bildirimin davacıya 01.06.2011 tarihinde tebliğ edildiğini, bu bildirime cevap olarak davacının itiraz ederek 55 yaş meselesinin 4857 sayılı İş Kanununda belirtilen geçerli sebeplerden olmadığı, bu nedenle fesih bildirimini kabul etmediğini, ihbar önelinin davacıya 27.10.2011 tarihli yazı ile tekrar haklarının hatırlatıldığını ve davacının iki kez bildirilmesine ve bu bildirimleri bizzat imzası ile tebliğ almasına rağmen ısrarla iş arama izin süresini kullanmadığını bu nedenle iş akdinin 25 Ocak 2012 tarihinde usulüne uygun olarak verilen önel sonunda fiilen sona erdirildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının emekliliğe hak kazandığı gerekçesi ile iş akdinin 25/01/2012 tarihi itibariyle feshedildiği her ne kadar davacıya 25.08.2011-25.01.2012 tarihlerinde iş akdinin 25/01/2012 tarihi itibariyle iş akdinin feshedileceği ve iş arama izni kullanması ihtar edilmiş ise de davalı tarafından bu izinlerin kullandırılmadığı bu sürelerde davacının davalı yanında çalışmaya devam ettiği bu nedenle davalının davacıya kullandırılmayan iş arama izin ücretlerini ödemekle yükümlü bulunduğundan bahisle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında davalı işverinin davacıya iş arama iznini kullandırıp kullandırmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadir.

Somut olayda, gerek 24.05.2011 tarihli bildirimde gerekse de 27.10.2011 tarihli ihtarnamede işveren tarafından işçiye iş arama izni kullanmasını önermiştir. Davacı işçi verdiği cevapta işe iade davası açtığından bahisle yapılan feshi kabul etmediğini bu nedenle de iş arama iznine ilişkin davalı işverinin kendisince imzalanmış ihtarnamelerini de kabul etmediğini beyanla iş arama iznini kendisi kullanmamıştır. Yani işverenin iş arama izninin kullandırmadığının kabulü doğru olmamıştır. Davanın reddine karar vermek gerekirken kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirir.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.