Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2015/554 K.2016/2787

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı; iş akdinin 18/11/2011 tarihinde davalı işverence hiçbir neden gösterilmeksizin haksız olarak feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, fazla mesai, ulusal bayram genel tatil ve asgari geçim indirim ücretleri ve ücret alacağını talep etmiştir.

Davalı ... Müdürlüğü; davanın gerek usul gerekse esas bakımından hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, öncelikle husumet yönünden, dava tarihi itibari ile süre yönünden, görev ve yetki başta olmak üzere bilimum ''ilk itiraz'' konusu unsurların değerlendirilerek davanın usulden ve ayrıca esastan reddini istemiştir.

Davalı ... İnşaat; ... Bölge Müdürlüğünden ihale dosyaları, iş bitirme sürelerine ait belgelerin istenilmesini talep ettiklerini, çalışmanın sadece yılın belirli döneminde sürdüğü ya da tüm yıl boyunca çalışılmakla birlikte çalışmanın yılın belirli döneminde yoğunlaştığı, işyerlerinde yapılan işlere mevsimlik işler denildiğini, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İşçi ücretlerinin ödenmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 37 nci maddesine göre, işçiye ücretin elden ya da banka kanalıyla ödenmesi durumunda, ücret hesabını gösteren imzalı ve işyerinin özel işaretini taşıyan “ücret hesap pusulası” verilmesi zorunludur.

Uygulamada çoğunlukla “ücret bordrosu” adı altında belgeler düzenlenmekte ve periyodik ödemelerde işçinin imzası alınmaktadır. Banka aracılığı ile yapılan ödemelerde banka kayıtları da ödemeyi gösteren belge niteliğindedir.

Ücretin ödendiğinin ispatı işverene aittir. Bu konuda işçinin imzasını taşıyan bir ödeme belgesi yeterli ise de, para borcu olan ücretin ödendiğinin tanıkla ispatı mümkün değildir.

4857 sayılı Yasanın 32 nci maddesinde, “Çalıştırılan işçilerin ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkakının özel olarak açılan banka hesabına yatırılmak suretiyle ödenmesi hususunda; tabi olduğu vergi mükellefiyeti türü, işletme büyüklüğü, çalıştırdığı işçi sayısı, işyerinin bulunduğu il ve benzeri gibi unsurları dikkate alarak işverenleri veya üçüncü kişileri zorunlu tutmaya, banka hesabına yatırılacak ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkakının, brüt ya da kanunî kesintiler düşüldükten sonra kalan net miktar üzerinden olup olmayacağını belirlemeye ...

Bakanlığı, ... Bakanlığı ve ... Müsteşarlığından sorumlu Devlet Bakanlığı müştereken yetkilidir. Çalıştırdığı işçilerin ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkakını özel olarak açılan banka hesapları vasıtasıyla ödeme zorunluluğuna tabi tutulan işverenler veya üçüncü kişiler, işçilerinin ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkaklarını özel olarak açılan banka hesapları dışında ödeyemezler” şeklinde kurala yer verilmiştir.

Anılan hükme göre, belli koşulların varlığı halinde ödemeler işçi adına açılacak banka hesabına yatırılmalıdır.

Somut olayda; davacı dava dilekçesinde diğer alacaklar yanında eksik ödenen ücret alacağı talebinde bulunmuş dosyada Ağustos 2010, Aralık 2011 tarihleri arasını içeren 10 adet tediye makbuzu olduğu anlaşılmıştır. Makbuzlarda davacının ismi yazılı olup, imza itirazında bunulmamıştır. Yapılan ödemelerle ilgili davacı işçinin, ödemeyi ne sebeple aldığına dair yargılama sırasında bir beyanı olmadığı için ödemenin makbuzda yazılı sebeplerle yapıldığının kabulü gerekir.

06.08.2010 tarihli tediye makbuzunda, Haziran 2010 maaşı ve Pazar mesaileri açıklaması, 27.04.2011 tarihli tediye makbuzunda, Ocak 2011 (15 gün) ayı maaşı ve 1 mesai açıklaması, 09.04.2011 tarihli tediye makbuzunda, Aralık 2010 ayı maaş ve 3 mesai açıklaması, 01.11.2011 tarihli tediye makbuzunda, Ağustos kalan maaşı ve Haziran 2011 ayı (30 gün+3 mesai) açıklaması diğer makbuzlarda ise ücret ödemesine dair açıklama bulunduğuna göre ödemelerin bu açıklamalar doğrultusunda yapıldığı kabul edilmelidir.

Mahkemece tediye makbuzları bu şekilde değerlendirilerek bir karar verilmesi gerekirken hatalı hesaplama ile hüküm kurulması bozma nedenidir.