Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2015/558 K.2015/6256

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı işyerinde işçi olarak çalışırken iş akdinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiğinden bahisle kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla mesai, yıllık izin, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının iş akdinin mağazada kahvaltı yapmak için Nutella marka 750 gram ürünü ücret ödemeden alması, ürünün üzerine kendi imzası ile görüldü yaparak mağazanın satış alanından çıkarması ve tüketmesi nedeni ile haklı olarak feshedildiğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 08.05.2014 tarihli ilamı ile özetle, “...Somut olayda, davalı işyerinde dokuz yılı aşkın hizmet süresi bulunan davacının, market olan işyerindeki kasa açılmadan önce bedelini daha sonra ödemek üzere üzerine görüldü yapmak kaydıyla yine işyerindeki arkadaşlarıyla birlikte kahvaltı yapmak amacıyla Nutella markalı ürünü aldığı,

disiplin soruşturması başlamadan 04/03/2011'de bedelini ödediği ve sözkonusu ürünü işyerinden çıkarmayıp işyerindeki çalışanlarla birlikte yediği gözetildiğinde ve bütün bu olgular birlikte değerlendirildiğinde yapılan eylem ile verilen ceza arasında orantısızlık bulunmaktadır. Yine bu haliyle fesih geçerli sebebe dayansa bile haklı olmadığından kıdem ve ihbar tazminatına hükmedilmesi gerekir.

Anılan husus gözetilmeksizin kıdem ve ihbar tazminatı istemlerinin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir, ayrıca yıllık izin ücreti konusundaki temyiz istemine gelince. Davacı en az 36 gün ücretli izin alacağı bulunduğunu bildirerek yıllık ücretli izin alacağı isteminde bulunmuştur.

Mahkemece, esas alınan bilirkişi ek raporunda davacının 75 gün kullanmadığı yıllık ücretli izin hakkı bulunduğu tespit edilip davacının talebinin 36 gün yıllık izin ücreti olduğu ve davalının davacının 36 günlük izin ücreti alacağını kapsar şekilde ödeme yaptığı gerekçesiyle istemin reddine karar verilmiştir. Davacı dava dilekçesinde en az 36 gün yıllık izin ücreti hakkı olduğunu belirtmiş, ancak bu konudaki talebini 36 günle sınırlandırmamıştır.

Bu yön gözetilmeksizin davacının talebinin 36 günlük izin ücreti olduğu gerekçesiyle yıllık izin ücreti isteminin tümden reddine karar verilmesi doğru olmadığından kararın bozulmasını gerektirmiştir.” gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkeme bozma kararına uymuş ve davanın kısmen kabulüne karar vermiştir. Somut olayda, davacı dava dilekçesinde 1.250,00 TL ihbar tazminatının tahsilini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile bu talebini 4.260,72 TL olarak ıslah etmiştir. Mahkemece hüküm altına alınan ihbar tazminatı alacağının 1.250,00 TL'lik kısmına dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken 2.500,00 TL’lik kısmına dava tarihinden faiz yürütülerek hüküm kurulması hatalı olup bozma nedenidir. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.