Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2015/6071 K.2016/6203

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı yetkilisi tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı işyerinde apartman görevlisi olarak çalışırken davalı apartman doğalgazla ısınmaya geçtiği için işçilik alacakları eksik ödenerek iş akdinin feshedildiğini iddia ederek bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davacının iddialarının doğru olmadığını, davacının hak ettiği tüm alacaklar ödenerek iş akdinin feshedildiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında davacı işçinin yıllık izin ücreti alacağı hesabı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 59. maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada ilişkinin sona erme şeklinin ve haklı olup olmadığının önemi bulunmamaktadır.

İşçinin işe iade davası açması durumunda, izin ücretinin talep edilip edilemeyeceği davanın sonucuna göre belirlenmelidir. Gerçekten işçinin dava sonucu işe başlatılması durumunda önceki fesih ortadan kalkmış olmakla ve iş ilişkisi devam ettiğinde 4857 sayılı İş Kanununun 59. maddesi uyarınca izin ücreti istenemez. İşçinin işe başvurusuna rağmen yasal bir aylık işe başlatma süresi içinde işe alınmaması halinde ise işe başlatmama anı fesih tarihi olarak kabul edildiğinden, izin alacağı bu tarihte muaccel olur.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.

Somut olayda, davacı dava dilekçesinde açıkça her yıl için 14 gün yıllık izin kullandığını kabul etmiştir. Bu kabul davacıyı bağlar. Davacının yıllık izin ücreti alacağı hesaplanırken davacının kullandığını kabul ettiği izin süreleri dışlanması gerekirken hiç izin kullanmamış gibi hesaplama yapan bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulması hatalıdır.

3-Davacının ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağında takdiri indirim uygulandığı gerekçede kabul edilmesine rağmen hükümde takdiri indirim yapılmaksızın tespit edilen ulusal bayram ve genel tatil ücreti kabulü de bozma nedenidir.