Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2015/6128 K.2016/6848

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacı, 01.01.2009 - 05.05.2009 tarihleri arasında ödenmeyen ücret alacakları ile fazla çalışma , ulusal bayram genel tatil ve yıllık izin ücret alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının fazla çalışma ücret talebinin reddi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında davacının yıllık izin ücretine hak kazanıp kazanmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 59 uncu maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada, sözleşmenin sona erme şeklinin ve haklı nedene dayanıp dayanmadığının önemi bulunmamaktadır.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.

Aktin feshi halinde kullanılmayan yıllık izin sürelerine ait ücret, işçinin kendisine veya hak sahiplerine ödenir. Böylece, iş sözleşmesinin feshinde kullanılmayan yıllık ücretli izin hakkı izin alacağına dönüşür. Bu nedenle zamanaşımı da iş sözleşmesinin feshinden itibaren işlemeye başlar.

Somut olayda, davacı davalı Bakanlıkta iş üstlenen alt işverenler nezdine temizlik işçisi olarak çalışmış olup bir kısım ücret alacakları ile birlikte yıllık izin alacağının da olduğunu iddia etmiştir. Davacı 28.05.2010 tarihinde davayı açmış ve dava dilekçesinde bizzat halen iş yerinde çalıştığını beyan etmiştir. Yıllık izin ücretinin talep edilebilmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır.

Dosya içerisinde bulunan davacının 20.09.2010 tarihinde işe iade talepli açmış olduğu .... İş Mahkemesinin 2010/911 Esas - 2013/54 Karar sayılı dosya kapsamından davacının iş akdinin 31.07.2010 tarihinde son bulduğu anlaşıldığından 28/05/2010 dava tarihinde iş yerinde çalışmakta olan davacının yıllık izin ücreti talep edemeyeceği gözetilmeksizin mahkemece hatalı değerlendirme ile yıllık izin ücret talebinin reddi yerine kabulü hatalı olup bozma sebebidir.

O halde davalı vekillerinin bu yönü amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.