KÜNYE
7. Hukuk Dairesi 2015/6449 E., 2016/5803 K.·Yargıtay İlamı
- Karar tarihi
- 9 Mart 2016
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
- Dava Türü
- Alacak
Karar Metni
364 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle yıllık izin kullanılacağı zamanı belirlemek işverenin yönetim hakkı kapsamında olup davacının iki yıllık çalışma süresi içinde yıllık izinlerinin kullandırılmamış olması işçiye haklı fesih sebebi vermez ise de davacının ödenmemiş işçilik alacaklarının bulunmaması nedeniyle iş akdinin feshinin haklı nedene dayandığının anlaşılmasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine.
2-Davacı, davalı işyerinde çalışırken 2 yıla aşkın hizmetinin olmasına rağmen kendisine yıllık izinlerinin kullandırılmadığını, yıllık izinlerinin kullandırılmasını istediğini, ancak davalı iş veren talepleri kabul etmediğini bu sebeple iş akdini feshettiğinden bahisle kıdem tazminatı ile ulusal bayram ve genel tatil ve yıllık izin alacaklarının hüküm altına alınmasını istemiştir.
Davalı, iş akdinin davacının feshettiğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece, davacı taraf hak edilmiş yıllık izinlerinin kullandırılmaması nedeniyle haklı fesih talebinde bulunarak işten ayrıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Somut olayda, ıslah dilekçesinde faiz talebi bulunmamasına rağmen ıslah dilekçesinde talep edilip hüküm altına alınan miktarlara faiz yürütülmüş olması ayrıca dava dilekçesinde ulusal bayram ve genel tatil alacağına yasal faiz talep edildiğinden en yüksek banka mevduat faiz oranını aşmamak üzere yasal faiz verilmesi gerekirken doğrudan yasal faize hükmedilmesi hatalı ise de, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden karar bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2015/6449, K. 2016/5803, 9 Mart 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama