Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2015/6972 K.2015/17145

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1.Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle toplu ihbar öneli verilmesine ilişkin ilanın davacıya tebliğine ilişkin bilgi ve belge bulunmadığından ihbar önelinin verildiğinin kabulü mümkün olmayıp Mahkemece işveren tarafından ilanen ihbar öneli verildiği şeklindeki toplu ihbar öneline itibar edildiğinin ise de, Mahkemece ihbar tazminatına hükmedilmiş olması nedeniyle bu durumun bozma nedeni yapılamayacağının anlaşılmasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2.Davacı vekili, davacının 27/10/2009-02/02/2011 tarihleri arasında çalıştığını, iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil, hafta tatili ve yıllık izin alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir.

Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda, davacı dava dilekçesinde haftanın 6 günü 07:00-18:00, ayrıca haftada iki günde bir olmak üzere akşam 18:00-21:00 saatleri arası çalıştığını iddia etmiştir. Davacı tanıklarından ... ve ...

07:00-18:00 saatleri arası çalıştıklarını ayda en az üç sefer akşam 18:00 dan sonra sabaha kadar çalıştıklarını haftada en az 4 gün akşam saat 21.00 a kadar fazla mesai yaptıklarını, Cumartesi günleri ayda en az üç cumartesi akşam 05.00 ’e kadar bir cumartesi de öğlene kadar çalıştıklarını, Pazar günleri de ayda 1 pazar sabah 07.00 akşam 05.00 arası çalışma yapıldığını beyan etmiştir.

Diğer tanık Yıldız haftada en az 2 günde bir akşam 21.00-22.00 e kadar çalıştıklarını, davalı tanıklarından Emine 08:00-17:00 saatleri arasında çalıştıklarım, saat 17:00 den sonra işler yoğun olduğunda bazen haftada iki kez, bazen bir kez fazla çalışma yapıldığını beyan etmiştir. Diğer tanık Bedriye ise ayda ortalama yoğunluğa göre 5-6 gün fazla çalışma yapıldığını beyan etmişlerdir.

Ortak tanık beyanlarından davacının haftada 2 gün saat 21:00 a kadar çalıştığı anlaşıldığı halde diğer beyanlarla uyumsuz şekilde haftada 4 gün 21:00 a kadar çalışıldığının kabulü hatalıdır. Diğer yandan davacının haftada 6 gün çalıştığı ve hafta tatiline hak kazanamadığı kabul edilmesine rağmen bilirkişi raporunda ayda 1 hafta 7 gün çalıştığı şeklinde hesaplama doğrultusunda çelişki oluşturacak şekilde fazla çalışma alacağı hesaplanması hatalı olup bozma nedenidir.