KÜNYE
7. Hukuk Dairesi 2015/767 E., 2015/6616 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Nisan 2015
- Mahkemesi
- Mersin 2. İş Mahkemesi
- Tarihi
- 23/09/2014
- Numarası
- 2014/331-2014/347
Karar Metni
295 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin Kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,
2-Karar tarihinde yürürlükte bulunan 2014 yılı Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 12. Maddesi "(MADDE 12 - (1) Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için Tarifenin İkinci Kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (yedinci maddenin ikinci fıkrası, dokuzuncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile onuncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla,) Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir.'' hükmünü içermektedir.
Somut olayda; Mahkemece davacının 6019.00 TL net yıllık izin ücreti alacağı talebinin kabulüne karar verilmiş olup, kabul edilen miktara göre, 2014 yılında davalar için öngörülen maktu ücret olan 1500,00 TL avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmesi gerekirken, davacı taraf yararına bozma öncesinde davalının kararı temyiz etmesi sebebiyle kararın bozulduğu gözetilerek ve davalı yararına kazanılmış hak oluştuğu kabul edilerek 722.28 TL avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmesi hatalı olup bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2015/767, K. 2015/6616, 8 Nisan 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama