KÜNYE
7. Hukuk Dairesi 2015/7794 E., 2015/9120 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Mayıs 2015
Karar Metni
535 kelime·3 dk okuma
İş Mahkemesi Dava Türü : İşe İade
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
İş sözleşmesinin geçerli neden olmadan davalı işveren tarafından feshedildiğini belirtilen davacı işçi feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece feshin geçersizliğine, davacı işçinin işe iadesine karar verilirken, işe başlatılmama tazminatı davacı işçinin 8 aylık ücreti tutarında belirlenmiştir.
4857 sayılı İş Kanununun 21.maddesi uyarınca, mahkemece feshin geçersizliğine karar verildiğinde, işçinin başvurusu üzerine işveren tarafından bir ay içinde işe başlatılmaz ise, işçiye ödenmek üzere en az 4, en çok 8 aylık ücreti tutarında tazminatın belirlenmesi gerekir. Dairemizin yerleşik uygulaması gereği, iş güvencesi niteliğindeki bu tazminat işçinin kıdemi, fesih sebebi gibi olgular dikkate alınarak belirlenmelidir. Maddenin alt ve üst sınırları aşılamaz. Üst sınırın aşılmasının tek istisnası 2821 sayılı Sendikalar Kanununun 31.maddesindeki sendikal nedenle yapılan fesihlerdir. Bu maddede sendikal neden halide işe başlatmama tazminatının işçinin en az bir yıllık ücreti tutarında belirleneceği açıklanmıştır.
Dosya içeriğine göre somut uyuşmazlıkta davacı işçinin davalıya ait işyerinde 16.04.1997 tarihinden 13.12.2013 tarihine kadar 15 yıldan fazla çalıştığı, 29.11.2013 tarihli fesih bildirimi ile davacının iş akdine; davalı belediye ile .... arasında imzalanan Toplu İş Sözleşmesinin 23. Maddesinin "Zorunlu İşten Çıkarma" başlıklı (II) fıkrasının 2. bendinde işçilerinin işten çıkarılmasında izlenecek sıralamalar arasında Sosyal Güvenlik Kurumundan emekliliğe hak kazanmış olanların da bulunduğu, Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğünün yazısına göre davacının emekliliği hak etmiş olduğu,
5393 sayılı Belediye kanunun "Norm kadro ve personel istihdamı" başlıklı 49. Maddesi gereği Belediyenin yıllık toplam personel giderleri, gerçekleşen en son yıl bütçe gelirlerinin 213 sayılı Yergi Usul Kanununa göre belirlenecek yeniden değerleme katsayısı ile çarpımı sonucu bulunacak miktarın yüzde otuzunu aşamayacağı gerekçesiyle hakları ödenerek son verileceğinin bildirildiği, ancak davalı belediye yazı cevabına göre 2012 yılında personel giderinin bütçe gelirine oranının %28,07.
2013 yılında ise %28,63 olduğu, şu halde bütçe gelirinin %30unu aşan bir personel gideri olmadığından norm kadro çalışması koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmesi isabetli olup davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazı yerinde değildir. Ancak davacı işçinin kıdemine ve fesih nedenine göre mahkemece işe başlatmama tazminatının davacının 8 aylık ücreti tutarında belirlenmesi doğru bulunmamıştır.
Bu tazminatın davacının 6 aylık ücreti oranında belirlenmesinin dosya içeriğine uygun düşecektir.
4857 sayılı İş Yasasının 20/3.maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2015/7794, K. 2015/9120, 14 Mayıs 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama