Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2015/8047 K.2015/14178

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1.Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2. Davacı vekili, davacının 13/09/2011- 03/09/2013 tarihleri arasında çalıştığını, iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışıp çalışmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil çalışması yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Somut olayda Mahkemece davacı tanıkları beyanları doğrultusunda işyerinde 2 vardiya günde 12 saat çalıştığını 1 saat ara dinlenme yaptığını kabul eden bilirkişi raporu doğrultusunda fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil alacaklarına hükmedilmiştir. Davalı yargılama aşamasında işyerinde 3 güvenlik görevlisi çalıştığını günde 2 vardiya sürekli çalışma olamayacağını savunmuştur. Mahkemece bu yönde araştırma yapılmamış tanıkların beyanı alınmamıştır.

Öncelikle davacı tanıklarından ... davacının 08:00-20:00 ile 20:00-08:00 saatleri arasında çalıştığını iddia ederken diğer 2 tanığı ... ve ...’ın 08:00-18:00 ile 18:00-08:00 saatleri arasında çalıştığını beyan ettikleri tanık beyanları arasında çalışma saatleri açısından çelişki bulunduğu, davacı tarafından temyize cevap dilekçesi ekinde sunulan işyeri devir teslim ve rapor defterinde 3 güvenlik görevlisinin 08:00-18:00 ile 18:00-08:00 saatleri arasında çalıştığının görüldüğü,

dosya kapsamından davalı Şirket ile hizmet verdiği dava dışı ... arasında imzalanan güvenlik hizmeti alım sözleşmesinde çalışacak güvenlik personeli sayısının 3 olarak kararlaştırıldığı, ihtarnamelerde işyeri değişikliğine 3 güvenlik görevlisinin karşı çıktığı, sigortaya 3 işçi bildiriminin yapıldığı, çalışma gün ve saatlerinin şirketler arası bildirilmesi gerekliliği konusunda düzenlemeler bulunduğu dikkate alındığında çalışan sayısı ile çalışma gün ve saatleri konusunda eksik inceleme ile karar verildiği açıktır.

Diğer yandan günde 11 saati aşan çalışmalardan 1,5 saatlik ara dinlenme süresi indirilmesi gerekliliğinin gözetilmemesi, ulusal bayram genel tatil alacağının bir günlük yevmiye yerine 1,5 yevmiye üzerinden hesaplanması hatalı olup bozma nedenidir.