Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2015/806 K.2015/5348

Asliye Hukuk Mahkemesi (İş Mahkemesi Sıfatıyla) Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucuda verilen Direnme kararının süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmekle temyiz isteğinin süresinde olduğu ve Dairemizin 6352 sayılı Kanun'un 40.maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla dosya incelendi, gereği görüşüldü.

Dairemiz ile yerel mahkeme arasındaki uyuşmazlık,

her iki tarafın bozma ilamına direnilmesini talep etmeleri halinde mahkemenin direnmek zorunda olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Dairemizin,“...Davacı tarihsiz ek beyan dilekçesi ile 25/03/1994-01/09/1997 tarihleri arasında çalışıp emekli olduğu kıdem tazminatını o tarih itibariyle tam olarak aldığını, bu dava konususun 01.08.1997-25.03.2009 tarihleri arasında kalan dönem olduğunu belirtmiştir.

Bilirkişi emeklilik tarihinde ödenen kıdem tazminatını yasal faizi ile hesaplamak suretiyle mahsup yoluna gitmiş mahkemece bu rapora itibarla hüküm kurulmuştur.

25/03/1994-01/09/1997 tarihleri arasında çalışılan dönemde tam olarak ödenen kıdem tazminatı önceki dönemin tasfiyesi niteliğinde olmasına rağmen avans kabul edilerek yasal faiziyle mahsup yapılarak HMK'nun 26.maddesine aykırı şekilde talep de aşılarak sonuca gidilmesi hatalı olup bozma nedenidir.” gerekçesi ile verdiği bozma kararının usul ve yasaya uygun olmasına ve özellikle Hukuk Genel Kurulu'nun 08.06.1984 tarih ve 6/401-675 Esas Karar sayılı içtihadına göre her iki tarafın bozmaya direnilmesini talep etmesi halinde mahkemenin direnme kararı vermek zorunda olmadığının anlaşılmasına göre direnme kararının yerinde olmadığı