Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2016/11681 K.2016/19398

İş Mahkemesi

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine gör, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, müvekkilinin 01/01/2004 tarihinde basın bürosunda montajcı olarak çalışmaya başladığını, 27/01/2012 tarihinde iş akdinin feshedildiğini, müvekkili tarafından işe iade davası açıldığını, fakat işe başlatılmadığını, son aylığının brüt 2.227,66 TL olduğunu, müvekkilinin her gün 4-5 saat fazla mesai yapmasına ve genel tatillerde çalışmasına rağmen ücretlerinin ödenmediğini, yılda 3 maaş tutarında ikramiye, eğitim, yakacak ve kıyafet yardımları almakta iken 2008 yılından itibaren yardımların ödenmediğini iddia ederek fazla mesai, genel tatil, hafta tatili, ikramiye, eğitim, yakacak ve kıyafet yardımı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının alacaklarının zamanaşımına uğradığını, davacının iş akdinin kendi isteği ile feshedildiğini, 11.03.2008 tarihli olağanüstü genel kurul kararına istinaden alınan 27/03/2008 tarihli yönetim kurulu kararı ile yılda 4 ikramiyenin 2 ikramiyeye düşürüldüğünü, davacının müvekkili şirkete verdiği 03/04/2008 tarihli dilekçe ile tarafına bildirilen yıllık 4 ikramiyenin 2 ikramiyeye düşürülmesini kabul ettiğini bildirdiğini, yine şirket yönetim kurulu kararı ile şirket çalışanlarının aylık maaşının 01/11/2009 tarihinden itibaren net olacak şekilde tespit edildiğini, buna göre bu tarihe kadar ödenen eğitim,

yakacak bayram harçlığı ve diğer sosyal yardımların ödenmeyeceğinin bildirildiğini, davacının dışarıda görevlendirilmesi halinde kendisine yemek parası uygulaması getirildiğini, bu kararın tüm personele tebliğ edildiğini, karara göre davacının maaşının 2012 yılı 1.döneminde 2.039,10 TL, ikinci döneminde 2.163,30 TL+10 TL günlük yemek parası olduğunun bildirildiğini, davacının 13/01/2012 tarihli dilekçe ile bu uygulamayı kabul etmediğini bildirdiğini, bunun üzerine davalı şirketin 27/01/2012 tarihinde 34.191,91 TL ödeyerek davacının iş akdini feshettiğini, davacının ...

5. İş Mahkemesinin 2012/62 Esas, 2012/751 sayılı kararı ile işe iade davası açtığını, işe iade kararına rağmen işe geri alınmadığı için 10.902,45 TL daha tazminat ödendiğini, davacının haksız dava açtığını beyan ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, “...Davacının Sosyal Güvenlik kurumu kayıtlarına göre davalı işyerinde 13/01/2004 tarihinde çalışmaya başladığı ve iş akdinin 27/01/2012 tarihinde sona erdiği tespit edilmiş olup, davacı iş akdinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini ileri sürmüş, davalı taraf şirket yönetim kurulu kararı ile şirket çalışanlarının aylık maaşının 01/11/2009 tarihinden itibaren net olacak şekilde tespit edildiğini, buna göre bu tarihe kadar ödenen eğitim, yakacak bayram harçlığı ve diğer sosyal yardımların ödenmeyeceğinin bildirildiğini, davacının dışarıda görevlendirilmesi halinde kendisine yemek parası uygulaması getirildiğini,

bu kararın tüm personele tebliğ edildiğini, ancak davacının bunu kabul etmediğini, bunun üzerine davalı şirketin davacıya 27/01/2012 tarihinde 34.191,91 TL ödeyerek iş akdini feshettiğini bildirdikleri ve davanın reddini talep ettikleri anlaşılmış, tarafların toplanmasını istedikleri deliller toplanmış, davacı tanıkları dinlenmiş, dinlenen davacı tanıkları davalı işveren tarafından davacıya maaşların düşürülmesi yönünde teklif yapıldığını, ancak davacının kabul etmemesi üzerine iş akdinin işveren tarafından sonlandırıldığını bildirdikleri anlaşılmış olup, dinlenen tanık beyanına göre davacının fazla mesai yaptığı,

davacının hafta tatillerinde çalıştığı, dini bayramların ilk günü hariç diğer genel tatil günlerinde çalıştığı, davalı işveren Yönetim Kurulu Kararı gereği ikramiye, sosyal yardım v.s. ek ödemelerin 2009 yılında iptal edilmesinden sonra bu şartlarla çalışacak personelin işine devam edeceği, kabul etmeyenlerin tazminatları ödenerek iş akitlerinin feshedileceği duyurusunu davacının kabul ettiği ve yeni şartlarla çalışmaya devam ettiği, işyeri şartı haline gelen bu uygulamaya yıllarca ihtirazi kayıt ileri sürmeyen davacının ikramiye,

eğitim ve yakacak yardımı taleplerinin reddi gerektiği mahkememizce tespit edilmiş olup mahkemenin tespitlerini esas alan 08/06/2015 tarihli bilirkişi raporu gerekçeli ve yeterli olmakla karara esas alınmış olup raporda alacakların net hesaplandığı şekilde davacının 10.011,74 TL fazla mesai ücret alacağı, 1.375,90 TL genel tatil ücret alacağı, 9386,00 TL hafta tatili alacağının bulunduğu hesap edilmiş olup davacının taleplerini 18/06/2015 tarihinde harcını yatırarak ıslah yolu ile arttırması da dikkate alınmış ve bilirkişi raporuna göre hesaplanan fazla mesai alacağı, hafta tatili ve genel tatil ücret alacağından işçinin raporlu, mazeretli,

izinli olduğu günler ile çalışılmayan günler ve hayatın olağan akışı ve bir kişinin sürekli olarak aynı sürelerle çalışamayacağı hususları dikkate alınarak rapor gereğince hesaplanan genel tatil, hafta tatili ve fazla mesai alacağından takdiren %40 oranında hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği kanaatine varılmış sonuç olarak davacının davasının kısmen kabulü, kısmen reddine karar verilmiş, davacının sübut bulmayan, ikramiye alacağı, eğitim, yakacak, kıyafet ve benzeri sosyal yardım alacağına ilişkin davasının reddi cihetine cihetine gidilerek aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.” gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı vekili davacının fazla mesai yaptığını, hafta tatilleri ile milli bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını iddia ederek alacakların hüküm altına alınmasını talep etmiştir. Dosya içeriğindeki deliller, davacının dava dilekçesindeki talepleri dikkate alındığında tanık anlatımlarına göre hesaplanan bu alacakların takdiri indirim ile hüküm altına alınması yerinde olmuştur.

Ancak davacının fiili çalışmasının olmadığı yıllık izinde bulunduğu günler (yıllık izinli günler hesap dönemi içindeki bordrolarda görünmektedir) ile 2010 yılı Ekim ayından itibaren sol tibia plato parçalı kırığı nedeni ile aylarca çalışmadığı raporlu olunan süre için fazla mesai, hafta tatili, milli bayram ve genel tatil ücret hesabı yapılması hatalı olmuştur. Ayrıca dosya içinde bulunan 2011 yılına ait puantajların değerlendirilmemesi de doğru olmamıştır.

O halde davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.