Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2016/1186 K.2016/4909

Taraflar arasındaki dava sonucunda verilen hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi süresi içinde davalı vekili tarafından istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 01.03.2016 Salı günü belirlenen saatte davalı ...... vekili Av.... ile davacı ... vekili Av..... geldi. Gelenlerin huzuru ile duruşmaya başlandı. Duruşmada hazır bulunan tarafların sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyadaki belgeler incelendi.Gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, müvekkilinin 2009 Eylül-26.08.2013 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde çalıştığını, fazla mesai, milli bayram ve genel tatil, hafta tatili, yıllık izin ücretlerinin ödenmemesi, ücretlerinin geç ve düzensiz ödenmesi nedeni ile iş akdini feshettiğini, 07.00-19.00 saatleri arasında çalışan davacının haftanın 3 günü sevkiyat nedeni ile 02.00-19.00 saatleri arasında çalıştığını, ayda iki pazar, milli bayram ve genel tatil günlerinde çalışmasına devam ettiğini, en son 1150,00 TL ücret aldığını iddia ederek kıdem tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı taraf davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece ücret cinsinden ödenmeyen alacaklarının bulunması nedeni ile iş sözleşmesini feshinin haklı nedene dayandığı, kıdem tazminatına hak kazandığı, ayrıca bilirkişi raporunda hesap edilen alacaklarının bulunduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Fazla mesai, milli bayram ve genel tatil çalışma ücretleri konusunda taraflar arasında ihtilaf bulunmaktadır.

Davacı vekili davacının fazla mesai yaptığını, milli bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını iddia ederek alacak talebinde bulunmuştur. Hükme esas alınan asıl ve ek hesap raporlarında, davacı tanığı ....'nın beyanına göre davacının 08.00-20.00 saatleri arasında 1,5 saat ara dinlenme ile çalıştığı ve haftalık 18 saat fazla mesai yaptığı belirlendikten sonra 2013/1-6.ayları için sunulan puantajlardaki süre kadar fazla mesai yaptığı kabul edilerek fazla mesai; tüm milli bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığı benimsenerek milli bayram ve genel tatil çalışma ücreti hesaplanmıştır.

Öncelikle belirtilmelidir ki, davacı iki tanık dinlettiği halde bilirkişi sadece bir tanığın (tanık ...) beyanını değerlendirerek rapor hazırlamıştır. Öte yandan davacı tanıklarından .... 2009 Eylül ayından 2011 yılında kapanana kadar davacı ile aynı şubede çalışmıştır. Diğeri davacı tanığı Fatih ise 2010 yılı 3 üncü ayından 2012 yılının 12 inci ayına kadar davacı birlikte çalışmıştır.

Davacının kasap iken 2011 yılında depocu olduğu ve her iki dönemdeki çalışma düzeninin birbirinden farklı olduğu anlaşılmaktadır. Tanık ....'nın davacının depocu olarak çalıştığı döneme ilişkin doğrudan bilgisi yoktur. Diğer davacı tanığı ise 2011-2012 yıllarında depocu olarak çalıştığı döneme ilişkin bilgi vermiştir.

Bu hali ile davacı 2013 yılı Temmuz ayından fesih tarihine kadar olan dönem için fazla mesai, milli bayram ve genel tatil çalışma iddiasını ispat edemediği gibi; davacının çalışma saatleri ve günleri ile ilgili tanık beyanları birbiri ile çelişkilidir.

Bu itibarla tanıklar yeniden dinlenerek davacının kasap ve depocu olarak çalıştığı dönemdeki çalışma gün ve saatleri, çalışma düzeni, hangi milli bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığı ile ilgili çelişkili giderilmeli, tereddüde neden olmayacak şekilde belirlenmeli, daha sonra gerekirse ek hesap raporu alınmalı ve bir değerlendirmeye tabi tutularak -davalı lehine oluşan kazanılmış haklar ihlal edilmeden- çıkacak sonuca göre karar verilmelidir.

O halde davalının bu yönü amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.