Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2016/16101 K.2016/10206

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalılardan .... vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı şirketin tüm, davalı Üniversite’nin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı, davalı işyerinde temizlik işçisi olarak çalışırken iş akdini emeklilik nedeniyle haklı nedenle feshettiğinden bahisle kıdem tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalılar, davacının iş akdinin işin bitimi sebebiyle haklı nedenle sonlandırıldığını, tüm haklarının ödendiğini hiçbir alacağı olmadığını savunarak, davanın reddini istemişlerdir

Mahkemece, davacının emekli olarak iş akdini feshettiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacının işten çıkışının, vermiş olduğu “kendi isteği ile işten ayrılma” dilekçesine istinaden 31.03.2009 tarihinde “18-işin bitimi” kodu ile yapıldığı anlaşılmaktadır. Ancak davacı, 13.05.2009 tarihli ihtarı ile davalı Üniversiteye başvurarak “emekli olmak isteğini” bildirip, kıdem tazminatı talebinde bulunduğundan, kıdem tazminatının faiz başlangıcının ihtar tarihi olması gerekirken dava tarihi olarak belirlenmesi, ayrıca 392 sayılı Harçlar Kanunu’nun 13/J maddesi uyarınca davalı Üniverside harçtan muaf olmasına rağmen harcın yargılama giderine katılarak harca mahkûm edilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden karar bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

O halde davalı Üniversite vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.