Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2016/17931 K.2016/12575

Taraflar arasındaki dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi süresi içinde davalı vekili tarafından istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 01.03.2016 Salı günü belirlenen saatte taraflara tebligat yapıldığı halde gelmedikleri görülerek incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildi. Dosyadaki belgeler ve Dairemizin 01.03.2016 tarih ve 2016/1413 Esas 2016/4906 Karar sayılı Geri Çevirme Kararı üzerine gönderilen belgeler incelendi. Gereği görüşüldü;

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının yerinde olmaması nedeni ile reddine,

2-Davacı vekili, davacının 31.12.2008 tarihinde ... 'nin işlettiği ... kurum müdürü olarak çalışmaya başladığını, işyerinin 05.02.2010 tarihinde davalı şirkete devredildiğini, müvekkilinin en son AGİ hariç 2.000,00.TL net ücretle çalıştığını, ücretinin SGK kayıtlarında düşük gösterildiğini, farkının elden ödendiğini, davalı işverenin devirden sonra ay sonunda yapılan ücret ödemelerini ayın ortasına aldığını, ancak aradaki 15 günlük farkı ödemediğini, 15 günlük ücret alacağı olduğunu, müvekkilinin haftanın 5 günü 08:30-19:30 saatleri arasında, cumartesi günleri de 08:30-14:30 saatleri arasında çalıştığını,

10 günlük yıllık izin hakkının ödenmediğini, müvekkilinin son 18 aydır ücretlerinin aylık 500,00 TL eksik ödendiğini, çalıştığı tüm süre boyunca 23 Nisan ve 1 Mayıs günlerinde çalışmasına rağmen ücretlerinin ödenmediğini, 11.09.2011 tarihinde Bursa'nın kurtuluş günü nedeniyle çalıştığını, bu tarihin Pazar gününe denk gelmesine rağmen hafta tatili ücretinin ödenmediğini,

müvekkilinin iş akdini SGK primlerinin eksik yatırılması ve yasadan kaynaklanan ücretlerinin yasaya uygun şekilde ödenmemesi nedeniyle 05.02.2013 tarihinde haklı nedenle feshettiğini iddia ederek kıdem tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının, müvekkili şirket ile iş sözleşmesi imzalamadan önce diğer firma ile olan sözleşmesini 26.01.2010 tarihinde feshettiğini, müvekkili şirket ile 29.01.2010 tarihinde yeni bir sözleşme imzaladığını, davacının brüt 886,50 TL ücretle çalıştığını, davacının hafta içi 08:45-17:45 saatleri arasında, cumartesi günleri 09:00-13:00 saatleri arasında çalıştığını, müvekkili şirkette resmi tatil ve dini bayram günlerinde çalışma yapılmadığını, davacının yıllık izin alacağı bulunmadığını, davacı ile müvekkili şirket arasında belirli süreli hizmet sözleşmesi imzalandığını,

davacının müvekkili şirkete 31.01.2013 tarihinde sözleşmenin sona ermesi sebebiyle işten ayrıldığını bildiren dilekçe verdiğini, bu nedenle kıdem tazminatına hak kazanamayacağını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının işyeri devri kapsamında 06.02.2009-05.02.2013 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde kurum müdürü olarak çalıştığı, fesih tarihindeki ücretinin net 2000,00 TL olduğu, davalının davacıya tazminatı ödediği dikkate alındığında iş sözleşmesinin davacı işçi tarafından haklı nedenle feshedildiği, kıdem tazminatına hak kazandığı, fazla mesai yaptığı, bazı genel tatil ve milli bayram günlerinde çalıştığı, kullanmadığı yıllık izinlerinin bulunduğu gerekçesi ile bilirkişi Av. ... tarafından hazırlanan hesap raporunun (B) seçeneğine göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemenin dosya içeriğindeki delillere göre kıdem tazminatı alacağını hüküm altına alması yerindedir. Ancak davalı işverence davacıya “tazminat” açıklaması ile yapılan ödemelerden 25.02.2013 tarihinde yapılan 1000,00 TL tutarındaki ödemenin dikkate alınmayarak hesap edilen kıdem tazminatından mahsup edilmemesi hatalı olmuştur.

O halde davalı vekilinin bu yönü amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.