Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2016/20802 K.2016/17459

Taraflar arasındaki dava sonucunda verilen hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi süresi içinde davalı vekili tarafından istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 25.10.2016 Salı günü belirlenen saatte davalı ... vekili Av... geldi. Karşı taraftan gelen olmadı. Gelenin huzuru ile duruşmaya başlandı. Duruşmada hazır bulunan tarafın sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyadaki belgeler incelendi. Gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 02.06.2000 tarihinde apartman görevlisi olarak işe başladığını, 16.06.2013 tarihinde emekli olmak suretiyle işten ayrıldığını, işyerinde asgari ücret karşılığı çalıştığını, rayiç kirası aylık 600,00 TL olan kapıcı konutunda oturduğunu, yaklaşık 150,00 TL tutarındaki su ve elektrik giderlerinin apartman yönetimince karşılandığını, kıdem tazminatı olarak salt asgari ücret üzerinden 03.09.2013 tarihinde 12.770.06 TL ödenmiş ise de, işyerinden sağlanan menfaatler dikkate alınmadığından bu miktarın olması gereken tutarın altında olduğunu, 07.00-22.30 saatleri arasında çalışarak fazla mesai yaptığını,

dini bayramların iki günü haricindeki tüm tatillerde çalıştığını, son yıla ait yıllık iznini kullanmadığını, 2003 Ağustos-Eylül dönemine ait bir aylık çalışma ücretinin ödenmediğini iddia ederek kıdem tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının emekli olmak istemesi nedeni ile ile iş akdinin sona erdiğini, 03.09.2013 tarihinde 12.770.06 TL ödendiğini başkaca bir hak ve alacağı bulunmadığını apartmanda kapıcı olarak çalıştığı için sabah-akşam servislerine çıktığını, apartmanın temizliği ile ilgilendiğini, fazla çalışmasının olmadığını, aylık ücretlerinin ödendiğini, yasal izinlerinin kullandırıldığını, aksi kanaatte olunması halinde zamanaşımı itirazında bulunduklarını, bu konuda ibraname verdiğini beyanla açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının davalı işyerinde 02.06.2000-16.06.2013 tarihleri arasında çalıştığı, iş sözleşmesinin haklı nedenle ispat edildiğinin kanıtlanamaması nedeni ile kıdem tazminatına hak kazandığı, son ay ücretinin ödendiği ve yıllık iznini kullandığının işverence ispat edilemediği, fazla mesai yapıp milli bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Fazla mesai, milli bayram ve genel tatil çalışma ücretleri konusunda taraflar arasında ihtilaf bulunmaktadır.

Fazla mesai yaptığını, tatil günlerinde çalıştığını iddia eden işçi iddiasını ispat etmekle yükümlüdür. İddianın tanık anlatımları ile ispat edilmeye çalışılması halinde ise, tanıkların aynı dönemde işyerinde iddia sahibi işçi birlikte çalışmış veya süreklilik arzeden çalışma düzenini ve biçimini görmüş, gözlemiş olmaları gerekir. Çalışma düzenini bilmeyen, bilmesi mümkün olmayan tanık beyanlarına itibar edilemez.

Somut olayda, davacı vekili, davacının dini bayramların iki günü dışındaki tüm tatil günlerinde çalıştığını ayrıca her gün 07.00-23.00 saatleri arasında çalışarak fazla mesai yaptığını iddia ederek alacakların hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davacının iddiaları ispat etmek için dinlettiği tanıklardan 2011-2012 yılları arasında yöneticilik yapan 2013 yılı Nisan ayında işi bırakan ..., davacının zemin katta oturduğunu, sabah 7.00’de servise çıktığını, 8.00’e kadar siparişleri getirdiğini, sonrasında binanın temizliği, bahçe bakımı işlerini yaptığını, apartmanda 24 daire olduğunu, saat 15.00’de evleri dolaşıp ihtiyaç varsa giderdiğini, 20.00 civarında çöpleri topladığını, sabah için sipariş aldığını, akşam 20.00-20.30 civarında işinin bittiğini, kendi döneminde resmi ve dini bayramlarda çalışmadığını beyan etmiştir.

Başka bir apartmanda kapıcı olan davacı tanığı 07.00-22.00 saatleri arasında çalıştığını belirtmiştir.

Diğer davacı tanığı ...’ün 200 metre ötede marketi olup davacının 7.30’ da ekmek ve gazete almaya geldiğini, ayrıca 17.00-18.00 arası ihtiyaçları almaya geldiğini, dini bayramlarda izin kullandığını ancak kaç gün kullandığını bilmediğini belirtmiştir.

Davalı tanıkları ise genel olarak davacının tüm zamanını çalışarak geçirmediğini belirtmişlerdir.

Hükme esas alınan 16.11.2015 havale tarihli Av. ...tarafından hazırlanan raporda 07.00-21.00 saatleri arasında toplam 3 saat ara dinlenme kullanan davacının haftada 66 saat çalıştığı ve haftalık 21 saat fazla mesai yaptığı belirtilerek dava zaman aşımı fazla mesai ücreti ve dini bayramların iki günü dışındaki tatiller için milli bayram ve genel tatil çalışma ücreti hesaplanmış; mahkemece takdiri indirim yapılarak alacaklar hüküm altına alınmıştır.

Yukarıda özetlenen tanık beyanları, apartmanın 24 daireli olması, davacının kapıcı dairesinde oturması, özel yaşamı ile iş hayatının birbiri içine girmesi hususları birlikte değerlendirildiğinde, davacının usulünce fazla mesai yaptığını, milli bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını ispat ettiğinin kabulüne imkan yoktur. Hal böyle olunca, fazla mesai, milli bayram ve genel tatil çalışma ücreti taleplerinin reddi yerine hüküm altına alınması hatalı olmuştur.

3-Dosya içinde belgesi olmasa da davalının davacıya iş sözleşmesinin feshi ile birlikte 12.770,06 TL kıdem tazminatı ödediği tarafların kabulündedir. Bu miktarın hesap edilen kıdem tazminatından mahsubu yerinde ise de, brüt olarak hesap edilen kıdem tazminatından ödendiği belirtilen 12.770,06 TL’nin brütleştirilmeden net olarak mahsubu ile davalı aleyhine fazla miktara hükmedilmesi doğru olmamıştır.

O halde davalının davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.