Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2016/22360 K.2016/20144

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazlarının reddine

2- Davacı, 28/05/2015 tarihinde yapılan sözlü uyarılara rağmen bölümündeki standart verimliliği veremediği gerekçesiyle iş sözleşmesinin İş Kanununun 17. maddesi gereğince feshedildiğini, asıl sebebin iş sözleşmesi ek protokolünü imzalamaması olduğunu iddia ederek işe iadesini, işe başlatılmaması halinde 8 aylık brüt ücreti tutarında işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süreye ilişkin 4 aylık brüt ücretinin tespitini talep etmiştir.

Davalı, davacının son dönemlerde hatalı siparişler verdiğini, işe geç gelmeyi alışkanlık haline getirdiğini, gerek çalışma arkadaşları, gerek şirket tedarikçileri ile huzursuzluklar yaşayarak sağlıklı çalışma ortamını ve şirketin itibarını zedelediğini, tüm bu nedenlerle davacının iş akdinin İş Kanununun 17.maddesi gereğince geçerli nedenlerle feshedildiğini, kıdem ile ihbar tazminatlarının ödendiğini beyanla davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, yapılan feshin haklı veya geçerli nedene dayanmadığı sonucuna varılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacı, davalı tarafca iş akdinin geçerli bir neden olmadan feshedildiğini iddia ederek işe iadesini talep etmiş, davalı ise geçerli nedenle iş akdini feshettiğini savunmuştur. Mahkemece feshin haklı veya geçerli nedene dayanmadığı sonucuna varılarak davanın kabulüne karar verilmesi yerinde ise de yargılama sırasında kendisini vekil ile temsil ettiren davacı lehine karar verildiği tarihte yürürlükte olan AAÜT’ne göre vekalet ücretine hükmedilmemiş olması hatalı olup bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370. maddesi uyarınca düzelterek onanmalıdır.