Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2016/22455 K.2016/14044

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen tavzih talebinin reddine ilişkin 22/01/2016 tarihli kararın, Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, davalı ... Kurumu aleyhine açtığı davada kıdem, ihbar tazminatı ve ücret alacağının tahsilini istemiştir. Yargılama sırasında davalı olarak ... davaya dahil edilmiştir. Mahkemenin 15.01.2015 tarih ve 2010/177 E, 2015/14 K sayılı kararında ihbar tazminatının reddi ile kıdem tazminatının davalılardan, ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Davacı vekili, 01.12.2015 tarihli dilekçesi ile hüküm fıkrasının “davalıdan” yazılı kısımlarının “davalılardan” olması gerektiğini belirterek tavzih isteğinde bulunmuştur. Mahkemece 22.01.2016 tarihli tavzih kararı ile dosyanın temyiz edildiği ve Yargıtay incelmesinden geçeceği de nazara alınarak tavzih talebi hususunun temyiz yoluyla incelenmesinin mümkün olduğu, kararda yer verilmeyen bir hususun hüküm fıkrasına ilave edilmesi suretiyle hükmü değiştirecek nitelikte tavzih kararı verilmesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle tavzih talebinin reddine karar verilmiştir.

Hükmün tavzihini düzenleyen HMK'nun 305.maddesinde hükmün yeterince açık olmaması veya icrasında tereddüt uyandırması, yahut birbirine aykırı fıkralar içermesi halinde, icrası tamamlanıncaya kadar taraflardan her birinin hükmün açıklanmasını veya tereddüt ya da aykırılığın giderilmesini isteyebileceği, hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçların tavzih yoluyla sınırlandırılamayacağı, genişletilemeyeceği ve değiştirilemeyeceği,

hükmün tashihini düzenleyen HMK'nun 304.maddesinde ise hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri hataların mahkemece resen veya taraflardan birinin talebi üzerine düzeltilebileceği bildirilmiştir.

Aynı Yasanın 294-298.maddelerine göre hakim hükmü vermekle o davadan elini çekmiş olur ve yargılamanın iadesine karar verilmedikçe veya hüküm temyiz edilip bozulmadıkça daha önce verilen kararın dışına çıkılacak biçimde, taraflardan birinin sorumluluğunu azaltamaz veya artıramaz.