Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2016/23823 K.2016/18464

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı işyerinde endeks okuma görevlisi olarak çalıştığını, sözleşmesinin haksız olarak 31.12.2012 tarihinde feshedildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil ve yıllık izin alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı cevap dilekçesi ile davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında davacının iş akdinin ne zaman ve nasıl sona erdiği ve buna bağlı olarak davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanıp kazanmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda davacı iş akdinin 31.12.2012 tarihinde sona erdiğini iddia etmiştir.

Dosya kapsamına göre davacı davalıya ait işyerinde alt işveren işçisi olarak çalışırken, alt işverenin davalı işyerinde ihale süresinin sona ermesi nedeniyle 31/12/2012 tarihinde işten ayrılış bildirgesinin verildiği, bildirgede çıkış sebebinin “18-işin son ermesi” olarak bildirildiği, davacının yeni ihaleyi alan 03/01/2013 tarihinden itibaren çalışmasına devam ettiği ve en son 15.07.2013 tarihinde 18 kodu ile işten ayrılışının bildirildiği görülmektedir.

Davacının 02.08.2013 dava tarihi itibariyle davalı asıl işverenin veya alt işverenlere ait işyerinde çalışmaya devam etmediği anlaşılmaktadır.

Mahkemece davacının iş akdinin 31.12.2012 tarihinde son bulduğu kabulü ile tazminat talepleri hüküm altına alınmış ise de davacının iş akdi 15.07.2013 tarihinde sona ermekle bu tarih itibari ile fesih olgusunun nasıl meydana geldiği ayrıca araştırılarak davacının kıdem ve ihbar tazminat talepleri yönünden karar vermek gerekirken eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

3- Davacının ulusal bayram genel tatil ücret alacağının hesaplanması noktasında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda davacı endeks okuma işçisi olarak çalışmış olup dava dilekçesinde arife ve bayramın son günü tam gün çalışma yaptığını 29 Ekim, 23Nisan, 19 Mayıs ve diğer ulusal bayramların hepsinde tam gün çalıştığını iddia ederek ulusal bayram genel tatil ücreti talebinde bulunmuştur.

Dairemizce temyiz incelemesinden geçerek sadece iş yeri devrine yönelik bozma yapılan emsal nitelikteki 2015/10656 Esas ve 2015/ 10670 Esas sayılı dosya içeriklerine göre endeks okuma işçilerinin arife günü yarım gün, 23 Nisan, 1 Mayıs, 19 Mayıs, 30 Ağustos günleri birer gün ve 29 Ekim ‘de ise 1,5 gün tespit edilerek ulusal bayram genel tatil ücret alacakları hesaplaması yapılmıştır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise davacının tüm yılbaşı hariç resmi tatillerde ve dini bayramların ilk iki günü hariç diğer günlerde çalışıldığı tespiti ile hesaplamalar yapılmıştır.

Aynı iş yerinde aynı işi aynı dönem içerisinde yapan işçilerin farklı bir çalışma sistemi içerisinde olamayacağı düşünülerek mahkemece yapılacak iş ek rapor aldırılarak davacının dini bayramlarda arife günleri yarım gün ve diğer tüm resmi bayramlarda çalıştığının kabulü ile ulusal bayram genel tatil ücretini hesaplattırmak ve hüküm altına almak iken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

O halde davalı vekilinin bu yönlere ilişkin temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.