Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2016/24934 K.2016/18465

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı işyerinde endeks okuma görevlisi olarak çalıştığını, sözleşmesinin haksız olarak 31.12.2013 tarihinde feshedildiğini belirterek kıdem tazminatı ile fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil ve yıllık izin alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı cevap dilekçesi ile davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş akdinin dava tarihi itibari ile davalı asıl verenin iş yerinde çalışmaya devam ettiğinin belirlendiği gerekçesi ile kıdem tazminatı, yıllık izin, ulusal bayram genel tatil ve hafta tatili ücret alacakları taleplerinin reddi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacının fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil alacaklarının hesaplanması noktasında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda davacı endeks okuma işçisi olarak çalışmış olup dava dilekçesinde her gün sabah 08.00 den akşam 18.30 -19.30 hatta bazı günlerde 20.00-20.30 a kadar çalışmasını sürdürdüğünü, özellikle 2010 yılının Eylül ayından itibaren ayda en az 3 Pazar tam gün çalıştığını ve arife ve bayramın son günü tam gün çalışma yaptığını 29 Ekim, 23 Nisan, 19 Mayıs ve diğer ulusal bayramların hepsinde tam gün çalıştığını iddia ederek fazla mesai,

hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücret talebinde bulunmuştur Dairemizce temyiz incelemesinden geçerek onanan 2015/ 3712 Esas sayılı emsal nitelikteki dosya ile sadece iş yeri devrine yönelik bozma yapılan emsal nitelikteki 2015/10656 Esas ve 2015/ 10670 Esas sayılı dosya içeriklerine göre endeks okuma işçilerinin haftanın 6 günü, 08.00-17.00 saatleri arasında 9 saat çalıştığı ve 2010 Eylül ayından itibaren de haftada 7 gün çalışıldığı tespiti ve arife günü yarım gün, 23 Nisan, 1 Mayıs, 19 Mayıs,

30 Ağustos günleri birer gün ve 29 Ekim ‘de ise 1,5 gün çalıştığının tespiti ile hesaplamalar yapılmıştır Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise Haziran 2010 öncesi dönem için 08.00-18.00 saatleri arasında cumartesi günleri ise 08.00-14.00 saatleri arasında çalıştığının kabulü ile, Haziran 2010 dönemi sonrası yönünden ise haftanın 6 günü 18.00 e kadar çalıştığının kabulü ile fazla mesai ücreti hesaplanmış ve davacının hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücret alacaklısı olmadığı tespitine yer verilmiştir.

Aynı iş yerinde aynı işi aynı dönem içerisinde yapan işçilerin farklı bir çalışma sistemi içerisinde olamayacağı düşünülerek mahkemece yapılacak iş ek rapor aldırılarak davacının haftanın 6 günü, 08.00-17.00 saatleri arasında 9 saat çalıştığı ve 2010 Eylül ayından itibaren de haftada 7 gün çalıştığı ve arife günleri yarım gün ve diğer tüm resmi bayramlarda çalıştığının kabulü ile fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücret alacaklarını hesaplattırmak ve hüküm altına almak iken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

O halde taraf vekillerinin bu yönlere ilişkin temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.