Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2016/25675 K.2016/17831

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda; hüküm süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmiş, davacı vekili tarafından duruşma istemiş ise de; HUMK'nun 438.maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, müvekkilinin davalı iş yerinde paketleme işçisi olarak 01/12/2010-31/05/2012 tarihleri arasında çalıştığını, 10/02/2011 günü iş kazası geçirdiğini, sol el üç parmağını kaybettiğini, işverenin 31/05/2012 günü iş sözleşmesini haksız olarak feshettiğini beyanla kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının 01/12/2010 günü işbaşı yaptığını, fazla mesai ve genel tatil günlerinde çalışma yapıldığı zaman bunun bordroda gösterildiğini, 10/02/2011 tarihinde davacının iş kazası geçirdiğini, kaza sonrası davacıya zorlanmadan yapabileceği bir iş verildiğini ve istirahatli günlerinin de tam olarak kullandırıldığını, ancak son dönemde davacının işe gelmeyip işi aksatmaya başladığını, bir ay içerisinde 9 gün işe gelmeyen davacının iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davacının iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından 4857 sayılı İş Kanunu’nun 25/II-g maddesi gereği haklı nedenle feshedildiği kabul edilerek kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddine, diğer alacak kalemleri yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesi feshinin haklı nedene dayanıp dayanmadığı konusu ihtilaflıdır.

Davalı işveren tarafından davacının iş sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanunu’nun 25/II-g maddesi gereği izinsiz mazeretsiz devamsızlık nedenine dayalı olarak haklı nedenle feshedildiği iddia edilmiş ise de, davalı işveren tarafından davacının işten ayrılış bildirgesinde (03) numaralı koda karşılık gelen belirsiz süreli iş sözleşmesinin işçi tarafından feshi (istifa) nedenine dayanıldığı, buna karşın davalı işverence davacının istifa dilekçesinin dosyaya sunulamadığı ve feshin haklı nedene dayalı olduğunun da davalı işveren tarafından ispat edilemediği anlaşılmakla davacının kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesi hatalıdır.

O halde davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.