Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2016/26110 K.2016/19774

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle temyiz nedenlerine göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacı, davalı işyerinde matematik öğretmeni olarak 01.09.2010 tarihinde çalışmaya başladığını, sözleşmesinin 01.09.2011 tarihinde yenilendiğini, sözleşmesinin 31.08.2012 tarihinde sona ermesine rağmen işverence yenilenmediğini, ücretlerinin eksik ödendiğini ve yaptığı fazla çalışma karşılığının ödenmediğini belirterek kıdem tazminatı ile ücret farkı ve fazla çalışma ücretlerinin ödenmesini talep etmiştir.

Davalı ise davacının iş sözleşmesinin belirli süreli olduğunu, belirli süreli iş sözleşmesinin süre sonunda yenilenmemesinin kıdem tazminatı hakkı doğurmadığını, davacının ücret farkı talebinin dayanağı olan 5580 sayılı Yasanın 9/2.fıkrasının uygulanması mümkün olmadığını ve fazla çalışma talebinin de reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, taraflar arasında yapılan sözleşmede ücretlerin belirlendiği, davacının kıdemine göre milli eğitim kurumlarında görev yapan öğretmenlere göre eksik ücret verildiği belirtilerek ücret farkı talebinde bulunamayacağı, fazla çalışma ispat yükünün davacı üzerinde olduğu, davacı tanık beyanlarında belirtilen ek ders ücretlerinin yapılan ücret ödemelerinin içinde olduğu bu nedenle fazla çalışma talep edemeyeceği, davacının kıdem tazminatına ise hak kazandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilerek kıdem tazminatı hüküm altına alınmış diğer talepleri ise reddedilmiştir.

Davacının davalı işyerinde matematik öğretmeni olduğu, 25.10.2010 tanzim tarihli özel öğretim kurumlarında görev alan eğitim personeline ait iş sözleşmesi imzalandığı ve bu sözleşmenin bitim tarihi olarak 31.08.2011 tarihinin gösterildiği, ikinci sözleşmenin ise 25.08.2011 tarihinde tanzim edilip bitim tarihinin de 31.08.2012 tarihi olarak gösterildiği, ikinci sözleşmede davacının aylık ücret miktarının brüt 2.300,50 TL, bir ders saati ücretinin brüt 9,50 TL, iş güçlüğü zammı olarak brüt 15,33 TL, sosyal yardım kapsamındaki ek ödemelerin ise brüt 520,21 TL olarak belirlendiği görülmüştür.

Hesap bilirkişi raporunda davacının iş sözleşmesi ile belirlenen bu ücretinin aylık brüt 2.836,04 TL net 2.027,51 TL olduğu halde banka kayıtları incelendiğinde davacıya en son net 1.725,00 TL ödeme yapıldığı, bunun brütünün ise 2.412,89 TL olduğu görüldüğü, bu hali ile iş sözleşmesinde belirtilen ücretin davalı işveren tarafından eksik ödendiği belirtilerek aradaki fark ücret alacağı tespit edilmiştir.

Gerek sunulan banka kayıtları, gerekse bilirkişi raporu ile özellikle davalı tanığının dahi iş sözleşmesinde miktarı belirtilen sosyal yardım kapsamındaki ek ödemelerin de ücret içinde yer aldığı bir başka deyişle ücret dışında yapılan bir ödeme olmadığının tespit edilmesi karşısında davacının iş sözleşmesinde belirtilen ücretinin altında ücret ödemeleri yapıldığı ve bu nedenle fark ücret alacağı talebinin yerinde olduğu halde mahkemece eksik ve yanılgılı değerlendirme ile ücret farkı alacağı talebinin reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3- Kabule göre de kabul edilen kıdem tazminatı miktarı üzerinden davacı lehine tespit edilen vekalet ücretinin karar tarihinde yürürlükte olan 'nin 12.maddesine göre eksik belirlenmiş olması da hatalıdır.

O halde davacı vekilinin bu yönlere ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmüş olup kararın bozulması gerekmiştir.