Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2016/27882 K.2016/20469

Taraflar arasındaki işe iade davasının yapılan yargılaması sonunda; hüküm taraflarca süresi içinde temyiz edilmiş, davalı ... San. ve Tic. A.Ş. vekili tarafından duruşma istenmiş ise de; işin mahiyeti itibariyle duruşma isteminin reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği görüşüldü;

Davacı, davalı iş yerinde çalışmakta iken 15.12.2015 tarihinde işyerinde çalışan ... ve ...'in boğazını sıkarak tehdit ettiği iddiasıyla, iş akdinin işverence haksız feshedildiğini, bu iddiaların gerçeği yansıtmadığını, kendisinin kavga edenleri ayırmaya çalıştığını iddia ederek davanın kabulü ile feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... San. ve Tic. A.Ş. husumet itirazında bulunarak öncelikle davanın reddini talep etmiş, 14.12.2015 tarihinde yapılan disiplin kurulunda davacının iş sözleşmesinin feshedilmesi yönünde karar alındığını, 15.12.2015 tarihinde davacının iş akdinin İş Kanununun 25/2-d maddesi uyarınca haklı olarak feshedildiğini beyan ederek, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Diğer davalı ... davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece yapılan yargılamada, özellikle davacı tanık beyanları ile bu beyanları teyid mahiyetindeki davalı tanığı ...'un beyanına göre davalı ... San. ve Tic. A.Ş.'de çalışan işçiler arasındaki tartışmayı, davacının aralayan konumunda olduğu , olayı başlatan veya devamı sırasında davacının bir eyleminin olmadığı özellikle olayın bizzat muhatabı olan davalı tanığı Fatih'in beyanına göre davacının olayı başlatan sebebiyet veren durumunda olmadığı,

davalı şirketin olayı iyice araştırıp sorumluların tespiti yönünde kapsamlı bir disiplin soruşturması dahi yapmaksızın iş akdinin feshi yoluna gitmesinin iş hukuku disiplini yönünden korunamayacağı, davalı tanığı ... 'in de ifadesi dikkate alındığında davacının daha önceki çalışma şekli, işverenin basit nitelikte sayılabilecek olaylar karşısındaki tutumu ve soruşturma usulü açısından haksız fesih yönündeki kanaati destekler mahiyette kabul edilerek, feshin haklı ve geçerli olduğunun davalı işverence kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın kabülü ile davacının ... işine iadesine karar verilmiştir.

Taraflar arasındaki iş sözleşmesinin davalı ... San. ve Tic. A.Ş. haklı nedenle feshedilip edilmediği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesi işverene, işçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenlerle iş sözleşmesini feshetme yetkisi vermiştir. İşçinin davranışlarından kaynaklanan fesihte takip edilen amaç, işçinin daha önce işlediği iş sözleşmesine aykırı davranışları cezalandırmak veya yaptırıma bağlamak değil; onun sözleşmesel yükümlülükleri ihlale devam etmesi, tekrarlaması rizikosundan kaçınmaktır.

İşçinin davranışları nedeniyle iş sözleşmesinin feshedilebilmesi için, işçinin iş sözleşmesine aykırı, sözleşmeyi ihlal eden bir davranışının varlığı gerekir. İşçinin kusurlu davranışı ile sözleşmeye aykırı davranmış ve bunun sonucunda iş ilişkisi olumsuz bir şekilde etkilenmişse işçinin davranışından kaynaklanan geçerli bir fesih söz konusu olur.

Buna karşılık, işçinin kusur ve ihmaline dayanmayan sözleşmeye aykırı davranışlarından dolayı işçiye bir sorumluluk yüklenemeyeceğinden işçinin davranışlarından kaynaklanan geçerli fesih nedeninden de bahsedilemez.

İş Kanununun 18.maddesi bakımından işçinin davranışlarından kaynaklanan sebepler, işçinin aynı Kanunun 25/II.maddesinde öngörülen sebepler niteliğinde ve ağırlığında olmayan işyerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen, sözleşmeye aykırı davranışlarıdır. İşçinin davranışı ancak işyerinde olumsuzluklara yol açması halinde geçerli sebep olabilir. İşçinin sosyal açıdan olumsuz bir davranışı, toplumsal ve etik açıdan onaylanmayacak bir tutumu işyerinde üretim ve iş ilişkisi süresince herhangi bir olumsuz etki yapmıyorsa geçerli sebep sayılamaz.İşçinin davranışlarından veya yetersizliğinden kaynaklanan nedenlerde, iş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli nedenlere dayandığını kabul etmek gerekecektir

İşçinin davranışlarından kaynaklanan fesih sebebi, işçinin kusurlu bir davranışını şart koşar.

İş Kanunu’nun 25’inci maddesinin II’nci bendinin (d) fıkrasına göre, işçinin, işverenin başka bir işçisine sataşması haklı fesih nedeni sayılmıştır. Buna karşılık işçinin bu ağırlıkta olmayan davranışları çalışma düzenini bozacak nitelikte ise geçerli fesih nedeni sayılmalıdır.

Somut olayda, davacının iş akdinin feshine neden olan olayda davacının kavgayı ayırmak amacıyla olaya girdikten sonraki eylemlerinin amacı aşan ve işyerinin çalışma düzenini bozacak niteliğe ulaştığı dolayısıyla işveren feshinin geçerli nedene dayandığı gözönüne alındığında Mahkemece davanın reddi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulü hatalıdır.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.