Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2016/334 K.2016/3699

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı ve davalı ... vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacı ve davalı ...'ın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Davalının temyiz itirazlarının değerlendirilmesinde; davacı, iş akdine davalı alt işveren tarafından ihale süresinin sona ermesi nedeniyle son verildiğini öne sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, asgari geçim indirimi ve yıllık izin ücretinin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı ..., davacı ile kendi aralarında hizmet ilişkisi olmadığını, hasım sıfatlarının bulunmadığını, davalı ... Ltd. Şti. ihale süresinin bitmesi nedeni ile davacının iş akdinin sonlandırıldığını savunarak davanın reddini istemiş, diğer davalı şirket cevap dilekçesi sunmamıştır.

Mahkemece, fazla çalışma ücret alacağından yapılan takdir indirim nedeniyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ihbar tazminatı alacağının miktarı 1.419,60 TL olarak hesaplanmış olmasına karşın mahkemece 1.491,60 TL ihbar tazminatı alacağının hüküm altına alınmış olması hatalı olup bozma nedenidir.

3-Davacının temyiz itirazlarına gelince;

Taraflar arasında davacının fazla mesai alacağının hesaplanması ve davalıların sorumlu oldukları miktarlar konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Dosya kapsamına göre, davacı 06.10.2003-15.12.2006 tarihlerinde dava dışı ... Ltd. Şti. 01.05.2008-30.09.2009 tarihlerinde davalı ... Ltd Şirketi ve 01.10.2009-31.12.2010 tarihleri arasında davalı ... Ltd. Şti'nin işçisi olarak davalı ... nezdinde şoför olarak çalışmıştır. Davacı davasını 16.12.2013 tarihinde ıslah etmiştir. Öncelikle davacının ıslah dilekçesine karşı sadece davalı asıl işveren ... tarafından zamanaşımı savunmasında bulunulmuştur. Bu nedenle diğer şirketlerin ıslaha karşı zamanaşımı savunmaları bulunmadığından davalılar ... Ltd. Şirketi ile ... Ltd.Şirketi hakkında sorumlu oldukları dönemler itibariyle hesaplanan tüm fazla çalışma ücreti alacağının hüküm altına alınması gerekirken bu şirketler yönünden eksik miktara hükmedilmesi doğru değildir.

4-Ayrıca asıl işveren davalı ...’ın sorumluluğu da eksik hesaplanmıştır. Mahkemece davalı ... fazla çalışma ücreti yönünden 06.10.2003-15.12.2006 tarihleri arası dönem için hesaplanan brüt 5.021,35 TL'den, sorumlu tutulmuştur. Davacı dava dilekçesi ile 2.000,00 TL fazla mesai ücret talebinde bulunmuştur. Dava dilekçesine karşı davalılar tarafından zamanaşımı savunmasında bulunulmamıştır.

Dava dilekçesi ile talep edilen bu 2000,00 TL'nin zamanaşımı süresinin dava tarihinden önceki tahakkuk etmiş bulunan fazla çalışma alacağında dikkate alınması gerektiği, ıslaha karşı zamanaşımı savunmasından sonra 16.12.2008-30.09.2009 ile 01.10.2009-31.12.2010 tarihleri arası için hesaplanan alacaklarda da ...'ın 2 dönem için ayrı ayrı hesaplanan alacakların toplamından sorumlu olduğu düşünülmeden yanılgılı değerlendirme ile eksik miktara hükmedilmesi hatalıdır.

5-Davacı dava ve ıslah dilekçesinde fazla mesai ücreti ve asgari geçim indirimi alacakları için en yüksek banka mevduat faizi istediği halde mahkemece yasal faize hükmedilmesi ve kıdem tazminatına iş akdinin fesih tarihi olan 31.12.2010 tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken 31.12.2012 tarihinden itibaren faize hükmedilmesi de hatalı olup bozma nedenidir. O halde, davacı ve davalı ... vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.