Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2016/37044 K.2016/20183

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda; hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davalı vekili tarafından temyiz edilmiş ise de; HUMK'nun 438.maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosyadaki belgeler ve Dairemizin 15.03.2016 tarih ve zerine mahkemece yapılan işlemlere ilişkin belgeler okundu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delilerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, müvekkilinin davalının alt işvereni olan ait işyerinde 22.11.2011 tarihinde temizlik işçisi olarak çalışmaya başladığını, alt işveren olan .Şti.'nin asıl işvereni olan davalı tarafından sözleşmesinin 16.08.2012 tarihinde feshedildiğini ancak müvekkilinin iş akdinin haksız olarak feshedildiği 05.06.2013 tarihine kadar kesintisiz olarak çalışmasına devam ettiğini, kıdem ve ihbar tazminatı ile son dört aylık maaşı ile ayından 6 günlük ücretinin ödenmediğini, maç olmayan günlerde 08.00-19.00, maç olan haftalarda saat 23.00’e kadar çalıştığını, fazla mesai yaptığını, milli bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını,

yıllık izin kullanmadığını iddia ederek belirsiz alacak davası olarak kıdem ve ihbar tazminatı ile haksız fesih tazminatı, yıllık izin, aylık ücret, fazla mesai ve milli bayram ve genel tatil çalışma ücretlerinin tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, belirsiz alacak davası açılamayacağını, tüm taleplerinin haksız olduğunu beyanla davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının 22/11/2011 ile 05/06/2013 tarih aralığında davalı yanında çalıştığı, fazla mesai yapıp milli bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığı, iş sözleşmesinin tazminat ödenmesini gerektirmeyecek şekilde feshedildiğinin ispat edilemediği, yıllık izinlerini kullanmadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hizmet süresi ihtilaflıdır.

Mahkemece bilirkişi raporundaki tespitler doğrultusunda, davacının davalı nezdinde 03.12.2011-05.06.2013 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığı kabul edilmiş ise de, hizmet cetvelinin incelenmesinden davacının 03.12.2011-31.05.2012 tarihleri arasında dava dışı Şirketinde; 16.08.2012-05.06.2013 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığı görülmekte olup hizmet süresi kesintilidir. Dinlenen tanık beyanlarından yola çıkarak davacının kesintisiz çalıştığını kabul etmek ise mümkün değildir. Bu itibarla, davacının 1 yıl 6 ay 6 gün çalıştığına dair mahkeme kabulü eksik incelemeye dayanmaktadır.

Mahkemece davacının çalışmasının kesintisiz olup olmadığı araştırılmalı, bu hususta tanıkların tekrar ayrıntılı beyanlarına göre başvurulmalı ve hizmet süresi tereddüde neden olmayacak şekilde belirlenmeli, bundan sonra gerekirse hizmet süresinden etkilenen alacaklar bakımından ek hesap raporu alınmalı ve tüm deliller ile birlikte değerlendirmeye tabi tutularak çıkacak sonuca göre karar verilmelidir.

O halde davalının bu yönü amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.