Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2016/4121 K.2016/4175

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirket bünyesinde aralıksız 07:45-23:00 saatleri arasında çalıştığını, takograf kayıtlarından da her gün fazla çalışma yaptığının anlaşıldığını, yine resmi bayramlarda ve hafta tatili günlerinde de çalıştığını beyanla prim, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davacının herhangi bir hak ve alacağının bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir.

Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda; dosyaya 22.04.2010-14.06.2010 tarihleri arasındaki döneme ilişkin takograf kayıtlarının sunulduğu görülmektedir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda takograf kayıtlarının ortalaması alınarak günlük çalışma süresinin 11,78 saat olduğu belirlenmiş, ancak tanık beyanlarına göre davacının haftalık 27 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır.

Mahkemece bilirkişi tarafından hesaplanan miktardan % 30 takdiri indirim yapılarak davacının alacağı hüküm altına alınmıştır. Fazla çalışma hesabında öncelikle takograf kayıtları dikkate alınmalı, kayıt bulunan dönem için fazla çalışma ücreti söz konusu kayıtlara göre hesaplanmalıdır. Kayıtlara göre hesaplama yapılan dönem için de çalışma işveren kayıtlarına dayandığından takdiri indirim yapılmamalıdır.

Geri kalan dönem için ise tanık beyanları ve tüm deliller birlikte değerlendirilmek ve ara dinlenme süresi gösterilmek suretiyle hesaplama yapılmalı, bu dönem için mahkemece takdiri indirim yapılmalıdır. Mahkemece eksik inceleme ve hatalı rapora itibarla hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

3-Davacı işçinin hafta tatillerinde ve ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışma karşılığı ücretlere hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda mahkemece davacının dini bayramlar dışında ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığı ve yaz döneminde tüm hafta tatili günlerinde çalıştığı kabulüyle alacaklar hüküm altına alınmıştır. Ancak, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil alacağının takograf kayıtları bulunan dönem için bu kayıtlar esas alınarak hesaplanması gerekirken mahkemece hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

4-Kabul şekli bakımından da, davacı vekili dava ve ıslah dilekçesinde fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacağı için yasal faiz talep ettiğinden talep dikkate alınarak en yüksek banka mevduat faiz oranını aşmamak üzere yasal faize hükmedilmesi gerekirken bu alacakların işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesi de doğru olmamıştır.

O halde davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.