Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2016/4691 K.2016/14284

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen 07/07/2015 tarihli direnme kararı davacı-karşı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle temyiz isteğinin süresinde olduğu ve Dairemizin 6352 sayılı Kanunun 40. maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun geçici 2.maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Mahkemenin, “...Davalı-karşı davacı işçi tarafından yapılan iş akdinin feshi işleminin haklı ve bilirkişi tarafından kabul edilen hususların ve yapılan hesaplamaların; iş bu dava dosyası kapsamına uygun olduğu anlaşılmış ve bilirkişi raporundaki hesaplamalar ve ıslah dilekçeleri ve Mahkememiz kabulü dikkate alınmak sureti ile davacı-karşı davalı vekilinin ihbar tazminatına yönelik talebinin reddine ve davalı-karşı vekillerinin tüm alacaklar taleplerinin ayrı ayrı kabulüne ...” gerekçesi ile verdiği kısmen kabul kararı, Dairemizin 19.11.2014 tarih ve 2014/10063 Esas - 2014/21187 Karar sayılı ilamıyla özetle

“.. Mahkemece genel tatil ücreti alacaklarının bulunması işçi açısından haklı fesih gerekçesi olarak kabul edilmiş ise de bilirkişi raporunda hesaplanan genel tatil ücreti alacağının çok az miktarda olması nedeniyle bu alacakların ödenmemiş olması işçiye haklı fesih hakkı vermez. Davalı-karşı davacı işçi iş akdini 13.04.2012 tarihinde feshedip 16.04.2012 tarihinde başka işyerinde çalışmaya başlamıştır.

Tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde mahkemece davalı-karşı davacı işçinin kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddi ve davacı-karşı davalı işverenin ihbar tazminatı talebinin kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir. Ayrıca..

Mahkemece bilirkişi raporunun hesaplama kısmında belirlenen genel tatil ücreti yerine raporun sonuç kısmında maddi hata sonucu belirtilen miktarın hüküm altına alınması da hatalı olup bozmayı gerektirmiştir” gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkemece bozma sonrası yapılan yargılama sonunda, “ ...Davacının ulusal bayram ve genel tatil ücret alacağı miktarının 1.561,42 TL. olduğu ve Yargıtay ilamında belirtildiği şekilde bilirkişi raporunun hesaplama kısmında belirlenen genel tatil ücreti yerine raporun sonuç kısmında maddi hata sonucu belirtilen miktarın hüküm altına alınmasının söz konusu olmadığı anlaşılmıştır.

01.01.2012-30.06.2012 tarihleri arasındaki brüt asgari ücret miktarının 886,50 TL. olduğu dikkate alınmak sureti ile ulusal bayram ve genel tatil ücret miktarının, az olup davacıya haklı fesih hakkı vermediğine yönelik gerekçenin de yerinde olmadığı ve diğer bir anlatım ile hüküm altına alınan 1.561,42 TL. ulusal bayram ve genel tatil ücret miktarının, iş akdi fesih tarihindeki aylık brüt asgari ücret miktarından fazla (iki katına yakın) olduğu ve davacı işçi açısından haklı fesih sebebi oluşturduğu anlaşılmıştır.

Bu halde Kahramanmaraş İş Mahkemesine ait 04.02.2014 tarih ve 2012/199-2014/54 sayılı hükümdeki ulusal bayram ve genel tatil ücret alacağına yönelik gerekçe ve Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 19.11.2014 gün ve 2014/10063-2014/21187 sayılı ilamı içeriği dikkate alınmak sureti ile önceki hükümde ısrar edilmesi gerektiği kanaatine varılmıştır. ” gerekçesiyle önceki kararda direnilmiştir.

Davacının ödenmeyen ulusal bayram ve genel tatil alacağının olması nedeniyle kıdem tazminatı talebinin kabulüne karar verildiğinin anlaşılmasına ve direnme kararındaki tespitlere göre Dairemizin bozma kararının yerinde olmadığı, direnme kararının doğru olduğu anlaşılmakla dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacı- karşı davalının yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan Kahramanmaraş 1. İş Mahkemesinin 07/07/2015 tarih 2015/106 Esas,