Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2016/7737 K.2016/16988

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin, 05.05.2009-31.03.2015 tarihleri arasında aralıksız olarak ... Belediyesinde temizlik işlerinde çalıştığını, davacı müvekkilinin ... Belediyesi'nde 05/05/2009 tarihinde işe başlamış olmasına rağmen, kesinleşmiş, mahkeme ve Yargıtay kararlarına göre muvazaalı alt işveren olan ......ve Tic. Ltd.

Şti.'nde gösterildiğini, son olarak davalı şirket nezdinde çalıştığını, davalılar arasındaki ilişkinin işçi teminine yönelik ve muvazaalı olduğunu, davalı işverenin müvekkilinin iş akdini sözlü olarak feshettiğini, müvekkiline 01/04/2015 tarihinden sonra işyerinde işbaşı yapamayacağının söylendiğini, müvekkilinin işten çıkarılma sebebini sorması üzerine kendisine Belediye Başkanlığı'ndan kendilerine gelen emrin bu yönde olduğunu söylediklerini ileri sürerek feshin geçersizliğinin tespiti ile davacının öncelikle davalı Belediyeye iadesini, olmadığı takdirde davalı şirkete işe iadesi ile sonuçlarına hükmedilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, davalı şirket ile aralarında muvazaa olmadığını, hizmet alımına dayalı husumet itirazında bulunduklarını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı şirket vekili, muvazaaya dayalı husumet itirazında bulunmuş, davacının iş akdine ihale dönemi bittiğinden geçerli nedenle son verildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iş sözleşmesinin haklı bir sebebe dayanılmaksızın, yazılı fesih bildirimi yapılmadan ve 4857 sayılı Kanunun 19. maddesindeki şekle aykırı olarak feshedildiği, davalılar arasında yasal alt işverenlik bulunduğu, ilişkinin muvazaaya dayanmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile davacının davalı şirkete işe iadesine, mali sonuçlardan davalıların müşterek müteselsil sorumlu tutulmalarına karar verilmiştir.

Öncelikle; toplanan deliller ve fesih sebebine göre işverence gerçekleştirilen feshin geçerli nedene dayanmadığına dair mahkemenin tespiti yerinde görülmüş olup davalıların bu yönlere ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir.

Dosya kapsamından; davacının 05.05.2009-31.03.2015 tarihleri arasında davalı Belediyeye ait temizlik işlerinde çalıştığı anlaşılmaktadır. ... kayıtlarına göre davacının, davalı ... işyerinde ilk olarak 05.05.2009 tarihinde dava dışı ...-... ... Ldt. Şti. nezdinde çalışmaya başladığı, 30.09.2013 tarihine kadar bu işveren nezdinde; sonra 01.10.2013-31.12.2013 tarihleri arasında davalı şirkette, 01.01.2014-31.08.2014 tarihleri arasında dava dışı ... Temizlik. Ltd.

Şti.nde ve en son olarak 01.01.2015-31.03.2015 tarihleri arasında yine davalı şirket nezdinde çalıştığı anlaşılmaktadır. Mahkemece davalılar arasındaki ilişkinin asıl-alt işveren ilişkisi olduğu sonucuna varılmış ise de. Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 16.01.2014 tarih ve 2013/7776 -2014/512 E.-K. sayılı ilamı, yine Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 27.6.2013 tarih ve 2013/5017 -2013/12102 E.-K. sayılı ilamı v.b. yargı kararları ile davalı ... ile ...-... ... Ldt.

Şti. arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğu sonucuna varılmıştır. Yine, Dairemizin 2015/33660 ve 2015/33714 E. sayılı ilamlarında davalı ... ile davalı Şirket arasındaki alt işverenlik ilişkisinin de muvazaalı olduğu tespit edilmiştir.

Ayrıca, dosyadaki davacı ve davalı tanık beyanlarına göre davacının çalıştığı süre içerisinde emir ve talimatları davalı ... yetkililerinden aldığı, çalışma şartlarını davalı Belediyenin belirlediği ve işin yapılması sırasında kullanılan araçların da davalı Belediyeye ait olduğu anlaşılmaktadır. Davalı şirketten yapılan son hizmet alımının konusu da “...

Belediyesi Temizlik İşleri Müdürlüğü`nce 01.01.2015-31.03.2015 tarihleri arasında çöp toplama ve kentsel temizlik hizmetinin 115 (yüz on beş) personel ile yaptırılması işi"dir. Bu tespitlere göre, davalılar arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğu ve yasal olmayan bir alt işverenlik kurulduğu anlaşılmakla davacının gerçek işveren ... Belediyesi işyerine iadesi gerekmektedir.

Ayrıca davalı şirket de muvazaalı işlemin tarafı olup kendi muvazaasından faydalanamayacağından işe iadenin mali sonuçlarından sorumlu tutulmalıdır.

Öte yandan, dosya içeriğine göre somut uyuşmazlıkta davacı işçinin davalıya ait işyerinde 5-10 yıl aralığında çalıştığı, davacı işçinin kıdemine ve fesih nedenine göre mahkemece işe başlatmama tazminatının davacının 5 aylık ücreti tutarında belirlenmesi gerekirken 4 aylık ücreti tutarında belirlenmesi de hatalı olup bozmayı gerektirmiştir. 4857 sayılı İş Yasasının 20/3.maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.