KÜNYE
7. Hukuk Dairesi 2016/7918 E., 2016/7854 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Nisan 2016
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
- Dava Türü
- İşe iade
Karar Metni
663 kelime·3 dk okuma
Davacı vekili Dairemizin 08.10.2015 gün ve 2015/25770 – 2015/18577 E.K sayılı bozma kararının maddi hataya dayandığını ileri sürerek, maddi hatanın giderilmesi isteğinde bulunmuştur.
Dairemiz kararında maddi hata yapıldığına dair dilekçede özetle; tarafların temyiz sebepleri dışında bir gerekçeyle ve ihtilaf konusunun davalı şirket ile dava dışı ....
Büyükşehir Belediyesi arasındaki asıl-alt işveren ilişkisinin muvazaalı olup olmadığı hatalı tespiti ile sehven maddi hataya düşülerek karar verildiğinin anlaşıldığı, davalı şirket tarafından işten çıkarılan .... hakkında aynı mahkemede aynı gün ve tarihte açılan ve aynı gün karara çıkan işe iade kararı işe başlatmama tazminatı miktarı yönünden aynı tarihte temyiz edilmiş olup temyiz talepleri doğrultusunda ortadan kaldırılarak 6 aylık brüt ücret tutarında işe başlatmama tazminatına hükmolunduğu, dolayısıyla emsal dosya dikkate alınarak mahkeme kararının işe başlatmama tazminatı noktasında lehe bozulmasına karar verilmesi “ talep edilmiştir.
Dosya ve ekleri ile davacı vekilinin maddi hata talepli dilekçesinin incelenmesinde; davacının iş aktinin " şirketin ekonomik nedenlerle aldığı emekliliği hakeden personellere ilişkin yönetim kurulu kararı doğrultusunda davacının iş aktinin feshedildiğini, davanın sadece davalı şirkete yöneltildiği, dava dilekçesinde asıl-alt işveren ilişkisi bulunduğunun belirtildiği ve yargılama aşamasında ve temyiz sırasında muvazaa iddiasında bulunulmadığı” görülmüştür.
Davacı ile aynı nedenlerle aynı tarihlerde işten çıkarılan ve işe iade davası açan .... isimli işçinin işe iade davasının kabulüne karar verilmesi üzerine taraflarca temyiz edildiği, dosyanın Dairemizin 19.11.2015 tarih ve 2015/24603 E-201522897 K sayılı kararı ile de davacının işe başlatmama tazminatı yönünden temyizi dikkate alınarak işe başlatmama tazminatının 6 aylık ücreti tutarında belirlenmesi noktasında bozulup ortadan kaldırıldığı görülmüştür.
Dolayısıyla mahkemece davacının davalı … 'ye iadesine karar verilmesi ile sonuçlanan yargılama sonunda tarafların ve özellike davacının temyiz nedenleri arasında muvazaa yer almamış olması ve taleple bağlılık ilkesi gereğince davacının talebinin yerinde olduğu sonucuna varılarak Dairemiz bozma kararının maddi hataya dayandığı anlaşılmakla, Dairemizin bozma kararı ortadan kaldırılmalı, tarafların 07/04/2015 tarihli karara yönelik temyiz itirazları yeniden incelenmelidir.
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
Davacının kıdem süresi ve fesih nedeni dikkate alındığında takdir edilen işe başlatmama tazminatının eksik olduğu sonucuna varılmıştır. Dosya içeriğine göre somut uyuşmazlıkta davacı işçinin davalı işyerinde kıdeminin 20 yılı aşkın olduğu iş akdinin yaşlılık aylığı almaya hak kazandığı gerekçesiyle hakları ödenerek sonlandırıldığı,
dosya içerisinde bulunan emeklilik koşulları oluşmasına karşın fesih ayı itibariyle halen çalışmaya devam eden 115 kişinin olduğuna ilişkin davalının kendisi tarafından sunulan yazı ile maliyet artması nedeniyle işçi azaltımına gidildiği savunulmasına karşın fesih ayı itibariyle 90 işçinin alındığını gösteren yazı cevabı ve tarafların muvazaa iddia ve savunmasında bulunmadığı hususları birlikte değerlendirildiğinde davacının davalıya ait işyerine işe iadesine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.
Bu nedenle davalının temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak davacı işçinin kıdemine ve fesih nedenine göre mahkemece işe başlatmama tazminatının davacının 4 aylık ücreti tutarında belirlenmesi doğru bulunmamıştır. Bu tazminatın davacının 6 aylık ücreti oranında belirlenmesi dosya içeriğine uygun düşeceğinden davacının temyiz itirazı yerinde olup 4857 sayılı İş Yasasının 20/3. maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2016/7918, K. 2016/7854, 11 Nisan 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama