Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2021/100 K.2021/339

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ

...Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ

... Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 20/03/2017 tarihinde verilen dilekçeyle mirasçılık belgesinin iptali talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda davanın kabulüne dair verilen 23/01/2018 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından talep edilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince istinaf talebinin esastan reddine dair verilen kararın bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

KARAR

Dava, mirasçılık belgesinin iptali istemine ilişkindir.

Davacı vekili, muris ...’ın 15.08.2016 tarihinde bekar ve çocuksuz olarak vefat ettiğini, murisin vefatı üzerine davacının İskenderun 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2016/869 Esas dosyası ile mirası reddettiğini, buna rağmen İskenderun 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2016/805 Esas, 2016/759 Karar sayılı ilamı ile mirasçı olarak gösterildiğini, İskenderun 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2016/805 Esas, 2016/759 Karar sayılı mirasçılık belgesinin iptalini dava ve talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince, İskenderun 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 29/09/2016 tarih ve 2016/805 Esas, 2016/759 Karar sayılı mirasçılık belgesinin iptaliyle murisin mirasçılarının ve miras paylarının belirlenmesine karar verilmiştir.

Bir kısım davalılar vekilinin istinaf başvurusu üzerine Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince, ilk derece mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçe gösterilerek istinaf başvurusunun, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/1-b/1. maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Hüküm, bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İskenderun 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 16/02/2017 tarih ve 2016/869 Esas, 2017/86 Karar sayılı dosyasının incelenmesinde; ...’ın muris ...'ın mirasını kayıtsız şartsız reddolunduğunun tespitine karar verildiği ve hükmün 20/04/2017 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

İskenderun 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2016/805 Esas, 2016/759 Karar sayılı dosyasının incelenmesinde ise, muris ...'ın mirası 16 pay kabul edilerek; 8 payın Ganime İşlikçay'a, 1 payın ...'a, 1 payın ...'a, 1 payın ...'a, 1 payın ...'a, 1 payın ...'a, 1 payın ...’e, 1 payın ...'ya, 1 payın ise ...'ya aidiyetine ve verasetin bu şekilde sübutuna karar verildiği görülmüştür.

TMK'nın 612. maddesi “En yakın yasal mirasçıların tamamı tarafından reddolunan miras, Sulh Mahkemesince iflas hükümlerine göre tasfiye edilir. Tasfiye sonunda arta kalan değerler, mirası reddetmemişler gibi hak sahiplerine verilir.” hükmünü düzenlemiştir.

Mirastan çıkarma ve yoksunluk sebeplerinin gerçekleşmesi ya da mirasın reddi veya mirastan feragat edilmiş olması ilgili kişinin mirasçılık belgesinde mirasçı olarak gösterilmesine ve kendisine mirastan pay verilmesine engel bir neden değildir.

Somut olaya gelince; İskenderun 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 16/02/2017 tarih ve 2016/869 Esas, 2017/86 Karar sayılı dava dosyasında mirasçı olarak gösterilen davacı ...’ın mirası reddetmesi nedeniyle, iptale ilişkin kararda ret yokmuş gibi tüm mirasçıların gösterilmesi, sonrasında ret durumuna işaret edilmesi ancak mirasın reddi nedeni ile miras payının kime kalacağının da belirtilmesi gerekmektedir.

O halde, mirasçılık belgesinin iptali üzerine yeniden verilecek mirasçılık belgesinde irs ilişkisinin kesilmemesi amacı ile muris ...’ın mirasını reddeden ...’ın mirasçı olarak gösterilmesi, mirasın reddi nedeniyle miras payının kime kalacağının payları da gösterilmek sureti belirlenmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş; bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.