Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2021/181 K.2021/783

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ

Karacabey Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 22.05.2017 tarihinde verilen dilekçeyle ortaklığın giderilmesi isteminde bulunulan davada yapılan duruşma sonunda Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince davanın kabulüne dair verilen 05.04.2018 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davalı ... vekili tarafından talep edilmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince istinaf talebinin esastan reddine dair kesin olarak verilen 06.09.2018 tarihli ilamın davalı ... tarafından temyizine ilişkin dilekçenin ilk derece mahkemesine verilmesi üzerine Karacabey Sulh Hukuk Mahkemesince verilen “temyiz dilekçesinin reddine” dair 08.11.2018 tarihli ek karar davalı vekilince istinaf edilmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi tarafından temyiz yolu açık olmak üzere 08.11.2018 tarihli “ek kararın kaldırılmasına” dair verilen 18.03.2019 tarih 2018/1689 – 2019/478 K. sayılı karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya ve içeriği incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü.

KARAR

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere ve özellikle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanununun “temyiz edilemeyen kararlar” başlıklı 362/1-b maddesinde düzenlenmiş olan" 4 üncü maddede gösterilen davalar ile (23/6/1965 tarihli ve 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunundan doğup taşınmazın aynına ilişkin olan davalar hariç) özel kanunlarda sulh hukuk mahkemesinin görevine girdiği belirtilen davalarla ilgili kararlar" hükmü dikkate alındığında;

sulh hukuk mahkemesince ortaklığın giderilmesine dair verilen hükmün Bölge Adliye Mahkemesince istinaf yoluyla incelenmesi üzerine esasa ilişkin verdiği kararlar niteliği itibariyle kesindir. Diğer bir ifadeyle, sulh hukuk mahkemelerinin istisnai kararları dışındaki kararları bölge adliye mahkemelerince verilen karar üzerine kesinleşir.

İncelenen dosya kapsamına göre; Karacabey Sulh Hukuk Mahkemesinin 05/04/2018 tarih, 2017/523 Esas, 2018/310 Karar sayılı ortaklığın satış suretiyle giderilmesine dair verdiği karar, davalı vekilince istinaf edilmiş, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesinin 10/09/2018 tarih, 2018/944 Esas, 2018/976 Karar sayılı ilamı ile başvurunun esastan reddine kesin olarak karar verilmiştir. Davalı vekilince Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere ilk derece mahkemesine sunulan dilekçe ile istinaf ilamı temyiz edilmiştir.

Temyiz dilekçesinin değerlendirmesini yapan Karacabey Sulh Hukuk Mahkemesince 08.11.2018 tarihinde “temyiz dilekçesinin reddine” dair verilen ek karar davalı vekilince istinaf edilmiştir.

08.11.2018 tarihli ek kararın istinaf edilmesi sonrasında Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesinin 18.03.2019 tarih 2018/1689 Esas, 2019/478 Karar sayılı ilamıyla; istinaf üzerine verilen kesin nitelikteki kararın temyiz edilmesi nedeniyle değerlendirmenin ilgili istinaf dairesince yapılması gerektiği gerekçesiyle;

“İstinaf başvurusunun kabulüne, Karacabey Sulh Hukuk Mahkemesinin 2017/523 Esas, 2018/310 Karar sayılı dava dosyasından verilen 08/11/2018 tarihli ek kararın HMK 353/1-b-2 maddesi uyarınca kaldırılmasına, Dairece 10/09/2018 tarih, 2018/944 Esas, 2018/976 Karar sayılı ortaklığın giderilmesine ilişkin davanın istinafı üzerine “başvurunun esastan reddine" ilişkin karar niteliği itibari ile kesin olduğundan, davalı vekilinin temyiz talebinin HMK'nun 362/1 maddesi uyarınca reddine” karar verilmiş ve bu karar davalı vekilince temyiz edilmiştir. Temyiz konusu edilen karar Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesinin 18.03.2019 tarih 2018/1689 Esas, 2019/478 Karar sayılı kararıdır.

Somut uyuşmazlık incelendiğinde; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesinin 10/09/2018 tarih, 2018/944 Esas, 2018/976 Karar sayılı ilamı ile “başvurunun esastan reddine” dair verilen kesin nitelikteki istinaf kararının temyiz edilmesi üzerine “temyiz talebinin değerlendirilmesi” işini yapması ve bu değerlendirmesi neticesinde bir karar vermesi gereken merci, kesin nitelikli istinaf kararını veren Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesidir.

Ne var ki; davalı vekilinin temyiz dilekçesinin değerlendirilmek üzere ilamı veren istinaf dairesine gönderilmesi gerekirken 08.11.2018 tarihli “temyiz talebinin reddine” ilişkin ek karar usule aykırı olarak ilk derece mahkemesince verilmiştir. Anılan ek kararın istinafı sonrasında Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesinin 18.03.2019 tarih 2018/1689 Esas, 2019/478 Karar sayılı ilamıyla verilen yukarıda anılan hükmünde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamaktadır.