KÜNYE
7. Hukuk Dairesi 2021/1954 E., 2022/37 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Ocak 2022
Karar Metni
297 kelime·1 dk okuma·2 bölüm
7. Hukuk Dairesi
MAHKEMESİ
Sulh Hukuk Mahkemesi
Davacıya velayeten ... tarafından, 06/12/2012 gününde verilen dilekçe ile mirasın gerçek reddinin talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın açılmamış sayılmasına dair verilen 12/07/2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacıya velayeten ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
KARAR
Dava, mirasın gerçek reddi isteğine ilişkindir. Talep eden, velisi olduğu ...'in murisi ... 'in 12.10.2012 tarihinde öldüğünü, mirasını üç aylık yasal süre içerisinde kayıtsız ve şartsız reddettiğini açıklayarak mirasın reddi isteminin tespit ve tescilini talep ve dava etmiştir. Mahkemece, HMK'nın 150/5. maddesi gereği davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir. Hükmü, talep eden temyiz etmiştir.
Toplanan deliller tüm dosya kapsamından talep edenin isteği. Türk Medeni Kanununun 605/1. maddesi uyarınca hasımsız olarak açılan mirasın gerçek reddine ilişkindir. Mirasın gerçek reddinde, mirasçıların, mirası kayıtsız şartsız reddettiğine ilişkin sözlü veya yazılı beyanı, bozucu yenilik doğurucu hak niteliğinde olup, sulh hakimi tarafından tutanakla tespit edilmekle hukuki sonuç doğurur.
Böyle bir davada sulh hakiminin görevi, reddin süresinde olup olmadığı ve reddedenin mirasçılık sıfatının bulunup bulunmadığını incelemek, süre koşulu ile mirasçılık sıfatının gerçekleşmesi halinde ise, Türk Medeni Kanununun 609. maddesi uyarınca red beyanını tespit ve tescil etmekten ibarettir. Bu nedenle, mirasın kayıtsız şartsız reddine ilişkin dilekçe sulh hakimine ulaştıktan sonra, davacının ayrıca duruşmaya gelmesine ilişkin yasal bir zorunluluk bulunmadığı halde.
Hukuk Muhakemeleri Kanununun 150. maddesi gereğince "davanın açılmamış sayılmasına" karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.
...
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2021/1954, K. 2022/37, 3 Ocak 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama