Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2021/2952 K.2021/1459

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ

Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 29/12/2014 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 21/04/2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesi gereğince geçit hakkı kurulması isteğine ilişkindir.

Davacı, murisi adına kayıtlı 1325 parsel sayılı taşınmaz lehine davalılara ait taşınmazlar üzerinden geçit hakkı kurulmasını talep ve dava etmiştir.

Bir kısım davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece davanın kabulüne, 1325 parsel sayılı taşınmaz lehine 1328 parsel ile 1325 parsel üzerinden fen bilirkişisi ...'nün 11/02/2016 havale tarihli raporunda 3. yol olarak belirtilen ve E ve F harfleri ile gösterilen kısımlar üzerinden geçit hakkı tesisine karar vermiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

Bu tür davalar ülkemizde arazi düzenlemesinin sağlıklı bir yapıya kavuşmamış olması ve her taşınmazın yol ihtiyacına cevap verilmemesi nedeniyle zorunlu olarak açılmaktadır. Geçit hakkı verilmesiyle genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yolla kesintisiz bağlantısı sağlanır.

Geçit hakkı verilmesine ilişkin davalarda, bu hak taşınmaz leh ve aleyhine kurulacağından leh ve aleyhine geçit istenen taşınmaz maliklerinin tamamının davada yer alması zorunludur. Ancak, yararına geçit istenen taşınmaz paylı mülkiyete konu ise dava paydaşlardan biri veya birkaçı tarafından açılabilir.

Somut olayda; mahkemece davanın kabulü ile 1325 parsel sayılı taşınmaz lehine 1328 ve 1325 parsel sayılı taşınmaz aleyhine geçit hakkı tesis edilmiştir. Geçit hakkı taşınmaz leh ve aleyhine kurulur. Mahkemece davacının paydaşı olduğu 1325 parsel sayılı taşınmaz aleyhine de hüküm tesis edilmesi; ayrıca mahkemece ödenmesine karar verilen geçit hakkı bedelinin hangi oranlarda hangi paydaşa ödeneceğinin hükümde gösterilmemesi de infazda tereddüt yaratacağından doğru görülmemiş, bu nedenlerle kararın bozulması gerekmiştir.